Risalei Nur Ramazan Risalesi 4.Nükte

Ramazan-ı Şerifteki oruç,
nefsin terbiyesine baktığı cihetindeki çok hikmetlerinden bir hikmeti şudur ki Nefis,
kendini hür ve serbest ister ve öyle telâkki eder.
Hattâ,
mevhum bir rububiyet ve keyfemâyeşâ hareketi,
fıtrî olarak arzu eder.
Hadsiz nimetlerle terbiye olunduğunu düşünmek istemiyor.
Hususan,
dünyada servet ve iktidarı da varsa,
gaflet dahi yardım etmişse,
bütün bütün gasıbâne,
hırsızcasına,
nimet-i İlâhiyeyi hayvan gibi yutar.
İşte,
Ramazan-ı Şerifte,
en zenginden en fakire kadar herkesin nefsi anlar ki,
kendisi mâlik değil,
memlûktür; hür değil,
abddir.
Emrolunmazsa,
en âdi ve en rahat şeyi de yapamaz,
elini suya uzatamaz diye,
mevhum rububiyeti kırılır,
ubûdiyeti takınır,
hakikî vazifesi olan şükre girer.
Lügatler abd kul âdi normal,
sıradan cihet taraf,
yön fıtrî doğal,
yaratılıştan gelen gaflet dalgınlık,
dikkatsizlik gasıbâne hakkı olmadığı şeyi alarak,
gasbederek hadsiz sınırsız hakikî asıl,
gerçek hikmet fayda hususan özellikle iktidar kudret,
güç,
egemenlik keyfemâyeşâ kendi keyfince,
keyfi nasıl isterse,
başıboş mâlik sahip maruz tesir altında kalan memlûk kul,
köle mevhum gerçekte olmadığı halde var sayılan nefs kişinin kendisi nimet-i İlâhiye Allah’ın nimeti Ramazan-ı Şerif şerefli Ramazan ayı rububiyet Rablık; Allah’ın herbir varlığa yaratılış gayelerine ulaşmaları için muhtaç olduğu şeyleri vermesi,
onları terbiye edip idaresi ve egemenliği altında bulundurması telâkki anlama,
kabul etme terbiye belli bir amaca erişecek şekilde geliştirme,
olgunlaştırma ubûdiyet Allah’a kulluk,
ibadet