Nefsimmiş Meğer

Eser	Nefsimmiş Meğer
Söyleyen	Gönül Erleri İlahi Grubu
Kategori	İlahi
İstatistik	2,345 Görüntülenme
Etiketler	#Gönül Erleri İlahi Grubu#ilahi#dinle

Nefsimmiş Meğer İlahi Hakkında

Nefsimmiş Meğer başlıklı bu içerikte ilahi sözlerine, varsa dinleme videosuna ve eserle ilgili temel bilgilere ulaşabilirsiniz.

Bu sayfa, İlahi kategorisindeki ilahileri daha kolay bulmak, okumak ve sevdiklerinizle paylaşmak için hazırlanmıştır.

Eserin söyleyeni/sanatçısı Gönül Erleri İlahi Grubu olarak kayıtlıdır. Benzer ilahiler bölümünden aynı türdeki diğer içeriklere de göz atabilirsiniz.

Arşiv Bilgisi

Nefsimmiş Meğer, İlahi arşivinde eser adı, sanatçı bilgisi, kategori ve dinleme bağlantısı ile birlikte düzenlenmiştir.

Dinleme ve Söz

Bu sayfada ilahi sözlerini okuyabilir, video bağlantısı mevcutsa eseri dinleyebilir ve sayfadaki temel bilgilerle içeriği daha kolay tanıyabilirsiniz.

Keşif Önerisi

Aynı kategori ve benzer ilahi önerileri, aradığınız esere yakın içerikleri daha hızlı bulabilmeniz için arşiv mantığıyla listelenir.

Yıllardır kendimi,
güyâ tanırdım; Sanık ben,
yargıç ben,
hep aklanırdım.
Şeytanı,
en büyük düşman sanırdım; Ondan da beteri..
Nefsimmiş meğer.

Gönlümü,
hevâya kaptıran oymuş,
Şuuru şehvete saptıran oymuş,
Tutkuları,
putlar yaptıran oymuş,
En sinsi düşmanım..
Nefsimmiş meğer.

Övgü dolu sözlerine kanmışım; ”Kalbin temiz” demiş,
gerçek sanmışım.
Hakk’ı ancak,
zor günümde anmışım,
İçimdeki nankör..
Nefsimmiş meğer.

Öyle sevdirmiş ki,
dünyayı bana; Saraylar kurmuşum,
üç günlük cana.
Hevâ heves denen,
çöplükten yana Beni sürükleyen..
Nefsimmiş meğer.

Meyhane meyhane,
hayâl kurmuşum,
Çamurlu yollarda,
yalpa vurmuşum,
Adresi hep,
münâfıktan sormuşum; Koynumdaki yılan..
Nefsimmiş meğer.

Dalmışım..
Her akşam cümbüşle meşke,
Kalmamış dilimde,
riyâdan başka.
Bir kadehlik,
ömrü olan bir aşka; Beni kul eyleyen..
Nefsimmiş meğer.

Tutkuya döndükçe,
giyim markası,
Yerde paspas olmuş,
hayâ hırkası.
Kuşatmış kaleyi,
şeytan fırkası; İçindeki casus..
Nefsimmiş meğer.

Ne kadar soyarsa,
insan bedeni; O kadar olurmuş,
güyâ medenî.
Bu afyonu,
bir çağdaşlık nedeni,
Diyerek yutturan..
Nefsimmiş meğer.

İkbâl korkusuyla,
kıstırmış beni,
Kur’ân kapısına,
küstürmüş beni,
Zulüm karşısında,
susturmuş beni; Nefsimin zâlimi..
Nefsimmiş meğer.

Namaza,
”Bayramlık” fetvâsı veren,
Kullukta,
”Mevlid”i yeterli gören,
Farz dururken,
nâfileyi gösteren; Dalâlet rehberi..
Nefsimmiş meğer.

Ağzım bağlı,
güya oruç tutmuşum,
Haramları,
gözlerimle yutmuşum.
Seher vakti,
yorgan döşek yatmışım; Secdeye musallat..
Nefsimmiş meğer.

Bağ bahçede,
hasat vakti gelince; Hesaplar yapmışım,
inceden ince,
Lâkin,
Allah için zekât denince; Elimi bağlayan..
Nefsimmiş meğer…

Vermişim,
”Ne cömert” desinler diye; Üç beş çürük çarık,
güyâ hediye.
Arkasından,
dilenmişim medhiye; Bu alkış delisi..
Nefsimmiş meğer.

Komşuda katık yok,
ben tok yatmışım,
”Tembel” demiş,
gıyâbında çatmışım,
Şevkât dersi vermiş,
nutuk atmışım; Bu sahtekâr maske..
Nefsimmiş meğer.

Kur’ân ehli görmüş,
küçümsemişim,
Üstelik cür’etle ”Yobaz” demişim.
Nice kul hakkını,
böyle yemişim; Oysa gerçek yobaz..
Nefsimmiş meğer.