Ey Benim Sultanım

Ah benim bu kalbim neden çok kırgın üzdüler seni Öyle yorgunum öyle kederli öyle perişan Benim halime acı ey benim sultanım Rahmete parendeyim gölümde biçareyim Sonsuzluğuna hasretim söyle kime gideyim Bir kuş gibi çırpınır kalbim Öyle yorgunum öyle kederli öyle perişan Benim halime acı ey benim sultanım Ey benim sultanım ey benim sultanım

Anlayanım kalmadı arif olanlar göçtü gitti Gördüğüm her bulutu fırsat bilip çiçekler ektim Güzel dediğim her ne varsa bir mevsimmiş geçti gitti Ben de bulduğum her kuşun kanadına hüzünler ektim Heybemde dertlerim var sinemde hasretim sana Dünya bir aldanıştır ve ahiret sonsuz olan Ne yazdıysam ölüme dair cenazeler şahit buna Artık en az hatırlananlardır en çok öneme sahip olan Bunca çıkmazın içindeyken “üzülme” dedi sultanım “Üzülme sakın can! Allah bizimle ve canandır” “Biz yapamayız” dediler,
“imkân mı vardır?” Oysa bilirsin iman varsa imkân da vardır Her an huzuruna davet eden Rabbime mukabil Tereddüdüm çok ahvalim her an nedamet Pare pare yaşantım göç edenler artık asumani Efendim Sultanım muhtacım eyle medet

Rahmete parendeyim gölümde biçareyim Sonsuzluğuna hasretim söyle kime gideyim Bir kuş gibi çırpınır kalbim Öyle yorgunum öyle kederli öyle perişan Benim halime acı ey benim sultanım Ey benim sultanım ey benim sultanım