Gel Gör Beni

Elimde reyhan kokusu Yalın ayak kapında bir dilenciyim… Aşkına,ah ile solan sümbüller gördüm,
Devran gözlerinde kan.
Zalime kul olan nice yiğitler gördüm Aşkın yolunda Senin yolunda,senin uğrunda… Yedi devran gezdim aşkı bilmeye,
Yedi cihan yürüdüm halden bilmeze İnsanı Kabe bildim gönülde dilde.
Elimde reyhan kokusu Yana yana yürüdüm Elimde reyhan kokusu Ete kemiğe büründüm Yunus diye göründüm Ben yürürüm yane yane Aşk boyadı beni kane Ne akilem ne divane Gel gör beni aşk neyledi Derler ki… Köpüren bir ummandı su Evreni yakan ateşe aşık olduğunda… Su,ateşin kızıllığına korluğuna aşık oldu Ateş suyun duruluğuna berraklığına.
Sonra sıkı sıkı sarıldı su ve ateş.
Gel gör ki ateş su ile sönmeye Su ateşle buharlaşmaya mahkumdu… Su bunu fark ettiğinde,
ateş Ölmesin diye sönmesin diye aşk,başını alıp gitti… Ya elim al kaldır beni Ya vaslına erdir beni Çok ağlattın güldür beni Gel gör beni aşk neyledi… Dağlar yaktı,ovalar yaktı Suyu aradı yıllarca… Bir gün bulduğunda bir şeyi fark etti… Aşk bazen gitmektir….
Ama gitmek ondan vazgeçmek demek değildir… Aşkın hiçbir sıfatta ve tamlamaya ihtiyacı yoktur.
Başlı başına bir dünyadır AŞK Ya tam ortasındadır merkezinde,ya da dışındadır hasretinde” Ben Yunusu biçareyim Baştan aşağı yareyim Dost elinde avareyim Gel gör beni aşk neyledi