İnkılaba Az Kaldı

Ülkemden hatırıma hep sefiller geliyor Bin yüzlü Ebrehe’ler,
kara filler geliyor Şimdi devran değişti; ebâbiller geliyor İbrahim bahçesinden taze güller geliyor

Âlemde,
duyulacak kutlu bir âvaz kaldı Ufka bir bak yiğidim; inkılâba az kaldı.


Çöküyor sırtımızda yükselen vahşi duvar Heykeller kırılıyor; dökülüyor mumyalar Toprağın sinesinde umut var,
heyecan var Okşadığın her kökten fışkırıyor bir bahar.


Buzlar çözüldü; kıştan kuru bir ayaz kaldı Ufka bir bak yiğidim; inkılâba az kaldı.


Bu kan kokan coğrafya,
bu çığlıklar senindir Bu gözü yaşlı târih,
hıçkırıklar senindir Yeryüzünde çiğnenen bütün haklar senindir Prangalı hükümler,
aydınlıklar senindir.


Yıllardır,
uygarlıktan sana hep enkaz kaldı Ufka bir bak yiğidim,
inkılâba az kaldı.
”

Bu kan kokan coğrafya,
bu çığlıklar senindir Bu gözü yaşlı târih,
hıçkırıklar senindir Yeryüzünde çiğnenen bütün haklar senindir Prangalı hükümler,
aydınlıklar senindir.


Yıllardır,
uygarlıktan sana hep enkaz kaldı Ufka bir bak yiğidim,
inkılâba az kaldı.


Tasalanma yiğidim; zaman bizden yanadır Külümüzden yükselen duman bizden yanadır Son durak,
son ilahi ferman bizden yanadır Dünya düşman olsa da,
iman bizden yanadır

Kapıları açacak çoşkun bin niyaz kaldı Ufka bir bak yiğidim,
inkılâba az kaldı

Mahzenlerde beklemek ziyan artık,
yiğidim Fecr-i sâdık vaktidir; uyan artık yiğidim Ateşlere girsen de,
dayan artık yiğidim Hakikate dönüyor rüyan artık,
yiğidim

Zalimler için karar verildi; infaz kaldı Ufka bir bak yiğidim,
inkılâba az kaldı.