Beytullahta Ben

Eser	Beytullahta Ben
Söyleyen	Ahmet Yılmaz
Kategori	İlahi
İstatistik	4,163 Görüntülenme
Etiketler	#Ahmet Yılmaz#ilahi#dinle

Beytullahta Ben İlahi Hakkında

Beytullahta Ben başlıklı bu içerikte ilahi sözlerine, varsa dinleme videosuna ve eserle ilgili temel bilgilere ulaşabilirsiniz.

Bu sayfa, İlahi kategorisindeki ilahileri daha kolay bulmak, okumak ve sevdiklerinizle paylaşmak için hazırlanmıştır.

Eserin söyleyeni/sanatçısı Ahmet Yılmaz olarak kayıtlıdır. Benzer ilahiler bölümünden aynı türdeki diğer içeriklere de göz atabilirsiniz.

Arşiv Bilgisi

Beytullahta Ben, İlahi arşivinde eser adı, sanatçı bilgisi, kategori ve dinleme bağlantısı ile birlikte düzenlenmiştir.

Dinleme ve Söz

Bu sayfada ilahi sözlerini okuyabilir, video bağlantısı mevcutsa eseri dinleyebilir ve sayfadaki temel bilgilerle içeriği daha kolay tanıyabilirsiniz.

Keşif Önerisi

Aynı kategori ve benzer ilahi önerileri, aradığınız esere yakın içerikleri daha hızlı bulabilmeniz için arşiv mantığıyla listelenir.

Yeşil sancak altında kaç milyon insan,
Ne tenleri benzer,
ne dilde lisan… Olmuşlar… Tek yürek,
tek beden de can; İnsanlığı gördüm… Beytullah’ta ben…

Yedi bağın gülü,
aynı destede,
Yetmiş iki millet,
aynı listede,
Kaç milyon ”Âmin” der,
aynı bestede; Tevhîd’le haşroldum… Beytullah’ta ben…

Sinelerde alev,
ne kül ne duman,
Dillerde bir soru ”Vuslat ne zaman?” Cehennem söndürür,
böylesi îman… Aşk ne imiş gördüm… Beytullah’ta ben…

Okyanuslar aşmış,
gelmiş nicesi,
Aç,
susuz,
uykusuz,
gündüz gecesi… Her nefes,
dilinde Kur’ân hecesi; Sevdalılar gördüm… Beytullah’ta ben…

Rabb’in o davetli misafirleri; Doldurmuş,
Mekke’de her karış yeri.
Dillerinde dinmez,
”Lebbeyk” sesleri,
Arş’a yollar gördüm… Beytullah’ta ben…

Bir damla misali,
kapılmış sele; Zengin,
fakir,
paşa,
nefer elele… Yan yana secd’eder,
sultanla köle; Mahşerle tanıştım… Beytullah’ta ben…

Kimi,
ayağında yarım çarığı; Kaç yerinden kanar,
topuk yarığı… Meğerse; kefenmiş başta sarığı,
Ne âşıklar gördüm… Beytullah’ta ben…

Baktım… Sofrasında,
nice melekler; Bir tas zemzem suyu,
kuru ekmekler,
Gözleri Kâbe’de iftarı bekler,
Tokluğuma yandım… Beytullah’ta ben…

Bir zerre gözü yok,
dünya aşında,
Âhir rızkın arar,
harman başında,
Hakkın nazarını,
Kâbe taşında; Gören gözler gördüm… Beytullah’ta ben…

Kiminde kalmamış,
derman bacakta; İki büklüm yürür,
gitmez kucakta… Erimiş..
Kaybolmuş..
Cenâb-ı Hakk’ta Pervaneler gördüm..
Beytullah’ta ben…

O kambur sırtında,
eski torbası,
Torbasında sanki,
Cennet urbası..
Hele bir,
kıyamda var ki durması; Göz göz oldum,
doldum… Beytullah’ta ben…

Hacerü’l-Esved’de adın yazdıran,
Rükn-ü Yemani’de gönül kazdıran İman pençesinde nefsi ezdiren,
Yücelen ruhuna,
Arş’ı gezdiren,
Ne veliler gördüm… Beytullah’ta ben… Evliyalar gördüm Beytullahta ben

İbrahim Makâmı,
sultan sofrası; Sunulur herkese,
bir kevser tası… Bir cennet şöleni,
perde arkası,
Ne sahneler gördüm… Beytullah’ta ben…

Kaç yerden açılmış,
gökte kapılar; Ardında saraylar,
zümrüt yapılar,
Vâdeleri sonsuz,
nice tapular; Elden ele gördüm… Beytullah’ta ben…

Durdum da,
tavâfı seyrettim hayran; Gördüm Bir kâinat misâli devran… Hangisi melektir,
hangisi insan? Şaşırdım çok zaman… Beytullah’ta ben…

Yaş desem… Yaş değil,
gözlerden akan,
Bir sel ki,
günahlar bendini yıkan… Kâbe göklerinden,
semaya çıkan; Merdivenler gördüm… Beytullah’ta ben…

Dağlar,
taşlar,
vecde gelmiş kavrulur,
Kum tanesi,
”Allah” diye savrulur… Göz nereye baksa,
Rahman’ı bulur,
Ne zikirler duydum… Beytullah’ta ben…

Gördüm ki; bu dünya bir oyalanma,
Halime bakıp da,
mutluyum sanma.
Bedenim Kâbe’den uzakta amma; Gönlümü bıraktım… Beytullah’ta ben