İncitme

Hazer kıl kırma kalbin kimsenin cânını incitme Esîr-i gurbet-i nâlân olan insânı incitme Tarîk-ı aşkda bîçâre-yi hicrânı incitme Sabır kıl her belâya hâne-yi Rahmân’ı incitme Felekde hâsılı insân isen bir cânı incitme Günahkâr olma fahr-i âlem-i zîşânı incitme

Elin çek meyl-i dünyâdan eğer âşık isen yâre Muhabbet câmını nûş et asıl Mansûr gibi dâre Misâfirsin felek bâğında kendin salma efkâre Düşersin bir belâya sabır kıl Mevlâ verir çâre Felekde hâsılı insân isen bir cânı incitme Günahkâr olma fahr-i âlem-i zîşânı incitme

Ben insânım diyen insâna düşmez şâd u handânlık Düşen bîçâreyi kaldırmadır âlemde insanlık Hakîkat ehlinin hâlidürür dâim perîşanlık Bir işi etme kim gelsün sana sonra peşîmanlık Felekde hâsılı insân isen bir cânı incitme Günahkâr olma fahr-i âlem-i zîşânı incitme

Vefâsı var mıdır gör kim sana bu çarh-ı devrânın Eser yeller yerinde hâni ya taht-ı Süleymân’ın Yalınız âdı kaldı âlem-i zâhirde Lokmân’ın Geçer bir lahzada ru’yâ misâli ömrü insânın Felekde hâsılı insân isen bir cânı incitme Günahkâr olma fahr-i âlem-i zîşânı incitme

Sana bir fâide yokdur bilirsin halkı gıybetden Gözün aç âlemi bir bir geçir sen çeşm-i ibretden Zarar gördüm diyen gördün mü sen ehl-i muhabbetden Yeme kul hakkını korkar isen rûz-i kıyâmetden Felekde hâsılı insân isen bir cânı incitme Günahkâr olma fahr-i âlem-i zîşânı incitme

Hakîkāt bahrinin gavvâsı ol terk-i mecâz eyle Çıkar ha alma mazlûmun ahın sen ihtirâz eyle Çekil semt-i Habîb’e ey gönül azm-i Hicâz eyle Yüzün dut hâk-i pâyine heman arz-ı niyâz eyle Felekde hâsılı insân isen bir cânı incitme Günahkâr olma fahr-i âlem-i zî-şânı incitme

Gönül âyînesin silmek gerekdir kalb-i âgâhe Muhabbet şemsi doğmuşken ne lâzım mihr ile mâhe Ne müşkil hâcetin varsa hemân arzeyle Allah’e Der-i Mevlâ dururken bakma Lûtfî başka dergâhe Felekde hâsılı insân isen bir cânı incitme Günahkâr olma fahr-i âlem-i zîşânı incitme