Can Ellerinden Gelmişem

Can ellerinden gelmişem,
fani mekanı neylerem ol mülke meylim salmışam.
ben bu cihanı neylerem dunyaya geldim gitmeye,
tim ile hilm yetmeye aşk ile an seyretmeye.
ben în u anı neylerem devr-i zamandan doymuşam,
kevn ü fesadı koymuşam darü’1-amanı duymuşam,
bu sicn-i canı neylerem hep i’tibarı atmışam,
aşıldığa el katmışam ben nefsi dosta satmışam,
bu düşmenanı neylerem aşkın şerabın içmişem,
dil gülşenine göçmüşem ben varlığımdan geçmişem,
nam ü nişanı neylerem aşkı,
tabibım kılmışam,
derdinde derman bulmuşam ben lübb-i hikmet bilmişem,
yunaniyani neylerem enfas-i aşkı darikem,
mal ü menalı tarikem genc-i nihane mâlikem,
nakd-i revani neylerem taht-i tevekkül bulmuşam,
mülk-i kanaat bulmuşam mahfice sultan olmuşam,
cah-i ayanı neylerem her ne gelirse yahşidir,
o dostun bahsidir çün cümle anın işidir,
ben bed-gümanı neylerem olmuş anınla kalmışam,
ayn-i hayata dalmışam kendim bilip kam almışam,
vehm ü hayalı neylerem gerçi zaman-i devran ile,
pir etti cismin şan ile gönlüm cüvandır can ile,
pir ü cüvanı neylerem ten beslemekten sapmışam,
gönlüm sarayın yapmışam hurşidem,
anda tapmışam,
ben.ahteranı neylerem yarı bana bes görmüşem,
ağyarı dilden sürmüşem ünsiyle tenha durmuşam,
ben ins ü canı neylerem dilden dile bin terceman,varken ne söyler bu lisan çün can ü dildir hem-zeban,
nutk ü beyanı neylerem hakkı,
cemi’i halktan,
müstağniyem billahi ben hallak-i alem varken,
halk-i zamanı neylerem