Naat

Ey Andelib-i Zişan !! Bilmem ki hangi asırda kaybettiğimiz cennetleri şimdi ikindilerde gözyaşı ile arıyoruz… Sanma ki vefasızlığın neticesi cehennemde yanmak bize bu kadar zor gelecek… Bir bilsen bize asıl cehennem “Sende mi? “demen olacak… Sanma ki bizi yakacak cehennem ateşi olacak… Bir bilsen bizi asıl yakacak ateş ayrılırken ardından bakışın olacak…

Sen seherde açan çiçek ben aşkınla yanan yürek Sen geceme doğan güneş yalnızlığıma bir eş Uğruna yanmak isterim sonsuzluğuna özlemim Perde perde candan geçip her dem seni dilerim

Ya Nebi akıp giden zaman içinde bir kafesteyim Kurumuş nur bağım amelde ise ahesteyim Bu son dem artık iman ile iman ile belki son nefesteyim Bizi alıp götürecek nur seline hasretiz

Gönlüm bir sana mihmandar aşkın sıcağı yürek yakar Sevgin gonca güller açar hayranınım gülizar Uğruna yanmak isterim sonsuzluğuna özlemim Perde perde candan geçip her dem seni dilerim