Sensiz Gülü İstemem

Sen kokmayan gülü neyleyim Neyleyim SENSİZ baharı Sen doğmayan günü neyleyim Neyleyim SENSİZ ben dünyayı SENİN teninde değmeden gelen yağmuru istemem meltemi istemem SENİ parlayacaksa parlasın yıldızlar SANA yanmayan yıldızı semalarda istemem Bülbüller söyleyecekse SENİ söylesin SENDEN okumayan bülbül olsa dinlemem Özlemim SEN olacaksan yansın yüreğim Sılası SEN olmayan gurbeti istemem vatanı istemem Bir ateş yakacaksa beni kalbimden SENİN aşkının ateşi yaksın SENDEN gayrı bir aşkla kül olursa kalbim Bu kalbi istemem ateşi istemem koru istemem SENİ göremediğim vahalar bedevilerin olsun Ben senin çölünü isterim suyu istemem SANA çıkacaksa durmaz yürürüm Sonu SEN çıkmayan yönü istemem yolu istemem Ben gönüllü bir köleyim kulağımda küpem Kalbini fethedecekse geçerim bin sina’yi birden Yoksa neyime bu fethi istemem Mısır’ı istemem Cihan’ı istemem Ben Sultan Fatihim önündeyim İstanbul’un Yakarım bu şehri yüzünde bir tebessüm için Yoksa GÜL YÜZÜNÜ güldürmeyen Sultanlığı istemem İstanbul’u istemem Ben bir garip Yunus’um yazdığım SENSİN yandığım SEN SENDEN gayrı bir aşka ben kalemi istemem kağıdı istemem Ben SENİN ümmetinim SENSİN benim EFENDİM SENDEN gayrı SENDEN başka EFENDİ istemem SEVGİLİ istemem istemem