Zalimler El Vurup Hep Şemşiri

Zâlimler el urup hep şemşîr-i can-rübâya Kasd etdiler serâpâ “Evlâd-ı Mustafâ”ya Devrân olup müsâid ol kavm-i bî-hayâya Îsâl olundu bîdâd serhadd-i intihâya Kimler eder tehammül yâ Rab bu ibtilâya Âmâc edüb vücûdun bin nâvek-i kazâya Düşdü Hüseyn atından sahrâ-yı Kerbelâ’ya Cibrîl var haber ver “Sultân-ı Enbiyâ”ya Cûş eyleyüb belâya mânend-i mevc-i tûfân Keştî-i “Ehl-i Beyt”i kıldı şikest ü vîrân Maktûl olup serâser ashâb-ı âl-i zîşân Yektâ-rev oldu ol mâh çün âfitâb-ı rahşân Her yandan etdi savlet hınzîr-veş yezîdân Sertâbepâ vücûdun zahm eyleyüb kızıl kân Düşdü Hüseyn atından sahrâ-yı Kerbelâ’ya Cibrîl var haber ver “Sultân-ı Enbiyâ”ya Ashâb u âlinin hep kibârı vü sıgârı Bir bir kılub önünde azm-i huzûr-i Bârî Dil-teng edüb susuzluk tâ arşa oldu sârî Etfâl-i seyyidâtın feryâd-ı bî-karârı Her yüzden etdi tazyîk a’dâ o şehriyârı Âhir çıkub elinden dâmân-ı ihtiyârı Düşdü Hüseyn atından sahrâ-yı Kerbelâ’ya Cibrîl var haber ver “Sultân-ı Enbiyâ”ya Yârân olub serâpâ mest-i mey-i şehâdet Meydânda kaldı tenhâ ol mihr-i evc-i hâcet Bu hâl olub adûya sermâye-i cesâret Etrâfın aldı birden ol kavm-i pür-dalâlet Yetmiş iki yerinden mecrûh olub nihâyet Bundan ziyâde harbe Hakk vermeyüb icâzet Düşdü Hüseyn atından sahrâ-yı Kerbelâ’ya Cibrîl var haber ver “Sultân-ı Enbiyâ”ya Ol şâh-ı dîn-penâhı tenhâ görünce düşmân Etdi hücûm u savlet şiddetle her tarafdan Bir hâle vardı âhir zahm-ı hadeng-i âhen Mânend-i kasr-ı cennet cisminde oldu rûşen Envâ’-ı yârelerden her cânibinde revzen Kâzım olub nihâyet bî-tâb harb ederken Düşdü Hüseyn atından sahrâ-yı Kerbelâ’ya Cibrîl var haber ver “Sultân-ı Enbiyâ”ya