Vuslat

Çaresiz mutsuz bir günümde buldum seni efendim.Uçsuz bir ummanda kaybolmak üzereyken sen geldin tuttun elimden ey Nebi.Bilmem o rüya hangi ölümsüz aşkların habercisiydi ve belki de geçmişten bugüne yaşanan bir aşk sahnesiydi..! Evet evet bu yaşananlar asrı saadetti Hz.Meryem’in doğruluğu Hz.Yusuf’un sevgisiydi.
Tüm bu yaşananlar Rabbimin Rahmanın Rahmetiydi.
Ama ne isterdim Efendim derdimi sevgimi anlatmak,
gecenin parıldayan yıldızlarına anlatsam derdimi,
belki de kaybolur yıldızlar bir bir akar gider.
Bulutlara anlatsam derdimi belki de çarpar yıldırımlar.
Ya seni anlatsam seni anlatsam,
ne bulut ne yıldız dayanmaz ihtişamına hayran kalır ne gök nede yer kalır.
Buna bir yüreğim bir yüreğim dayanır ama bir bakışın ruhumu alır.
Sen bir güneş sen bir ay olsan gece gündüz her an sana baksam o ihtişamını her an her anımla yaşasam.
sevmek güzelde ya sevginle yanıp kavrulmak,
uçsuz bir ummanda kaybolup kimsesizler diyarında el açıp beklemek beklemek beklemek… Sırrımı söylüyorum topraklara,
onlar saracak mezarımda beni,
yalnızlığımı anlatıyorum yanlızlığıma ve anlatıyorum seni gül bakışlım uçsuz bir ummana.
İstiyorum Hz.
Ömer’in adaletini.! Hz.
Eyüb’ün sabrını.! Hz.
Yusuf’un ahlakını.! Hz.Meryem’in iffetini.! İstiyorum gül bakışlım seni seni istiyorum..! Ama biliyorum ne Hz.
Ömer’in adaleti,ne Hz.
Eyüb’ün sabrı,ne Hz.
Yusuf’un ahlakı,nede Hz.Meryem’in iffeti bu zamana geri dönmez.Göğsünü siper eden Ebû Dücânelerin bu zamana dönmeyeceği dönemeyeceği gibi.
Gözyaşlarımda sen Efendim,
nefesimde hasret bakışlarımda özlem,
Yalnızlığımda yalnızlık,kalbimde hüzün gönlümde gönlün hayalimde hayalin ve beni benden alan o gül bakışların ve beni benden alan o gül bakışların o gül bakışların.