Çanakkale Türküsü

Eser	Çanakkale Türküsü
Söyleyen	Uğur Arslan
Kategori	İlahi
İstatistik	2,263 Görüntülenme
Etiketler	#Uğur Arslan#ilahi#dinle

Çanakkale Türküsü İlahi Hakkında

Çanakkale Türküsü başlıklı bu içerikte ilahi sözlerine, varsa dinleme videosuna ve eserle ilgili temel bilgilere ulaşabilirsiniz.

Bu sayfa, İlahi kategorisindeki ilahileri daha kolay bulmak, okumak ve sevdiklerinizle paylaşmak için hazırlanmıştır.

Eserin söyleyeni/sanatçısı Uğur Arslan olarak kayıtlıdır. Benzer ilahiler bölümünden aynı türdeki diğer içeriklere de göz atabilirsiniz.

Arşiv Bilgisi

Çanakkale Türküsü, İlahi arşivinde eser adı, sanatçı bilgisi, kategori ve dinleme bağlantısı ile birlikte düzenlenmiştir.

Dinleme ve Söz

Bu sayfada ilahi sözlerini okuyabilir, video bağlantısı mevcutsa eseri dinleyebilir ve sayfadaki temel bilgilerle içeriği daha kolay tanıyabilirsiniz.

Keşif Önerisi

Aynı kategori ve benzer ilahi önerileri, aradığınız esere yakın içerikleri daha hızlı bulabilmeniz için arşiv mantığıyla listelenir.

Şu Boğaz Harbi nedir? Var mı ki dünyâda eşi? 579 En kesîf orduların yükleniyor dördü beşi,
Şüheda gövdesi,
bir baksana dağlar taşlar… O,
rüku olmasa,
dünyada eğilmez başlar,
yaralanmış tertemiz alnından uzanmış yatıyor; bir hilal uğruna ya Rab,
ne güneşler batıyor! Ey,
bu topraklar için toprağa düşmüş,
asker! Gökten ecdad inerek öpse o pak alnı değer.
Ne büyüksün ki kanın kurtarıyor tevhid’i… bedr’in aslanları ancak,
bu kadar şanlı idi… Öteden sâikalar parçalıyor âfâkı; Beriden zelzeleler kaldırıyor a’mâkı; Bomba şimşekleri beyninden inip her siperin; Sönüyor göğsünün üstünde o arslan neferin.
Yerin altında cehennem gibi binlerce lağam,
Atılan her lağımın yaktığı Yüzlerce adam.
Ölüm indirmede gökler,
ölü püskürmede yer; O ne müdhiş tipidir Savrulur enkaz-ı beşer… Kafa,
göz,
gövde,
bacak,
kol,
çene,
parmak,
el,
ayak,
Boşanır sırtlara,
vâdîlere,
sağnak sağnak Saçıyor zırha bürünmüş de o nâmerd eller,
Yıldırım yaylımı tûfanlar,
alevden seller.
Veriyor yangını,
durmuş da açık sînelere,
Sürü hâlinde gezerken sayısız tayyâre.
581 Top tüfekten daha sık,
gülle yağan mermîler… Kahraman orduyu seyret ki bu tehdîde güler! Ne çelik tabyalar ister,
ne siner hasmından; Alınır kal’â mı göğsündeki kat kat îman? Hangi kuvvet onu,
hâşâ,
edecek kahrına râm? Çünkü te’sis-i İlâhî o metîn istihkâm.
Sen ki,
son ehl-i salîbin kırarak savletini,
Şarkın en sevgili sultânı Salâhaddîn’i,
Kılıç Arslan gibi iclâline ettin hayran… Sen ki,
İslâm’ı kuşatmış,
boğuyorken hüsran,
O demir çenberi göğsünde kırıp parçaladın; Sen ki,
rûhunla beraber gezer ecrâmı adın; Sen ki,
a’sâra gömülsen taşacaksın…Heyhât,
Sana gelmez bu ufuklar,
seni almaz bu cihât… sana dar gelmeyecek makberi kimler kazsın? `”gömelim gel seni tarihe!” desem,
sığmazsın`.
Ey şehîd oğlu şehîd,
isteme benden makber,
Sana âgûşunu açmış duruyor Peygamber Öteden sâikalar parçalıyor âfâkı; Beriden zelzeleler kaldırıyor a’mâkı; Bomba şimşekleri beyninden inip her siperin; Sönüyor göğsünün üstünde o arslan neferin.
Yerin altında cehennem gibi binlerce lağam,
Atılan her lağımın yaktığı Yüzlerce adam.
Ölüm indirmede gökler,
ölü püskürmede yer; O ne müdhiş tipidir Savrulur enkaz-ı beşer… Kafa,
göz,
gövde,
bacak,
kol,
çene,
parmak,
el,
ayak,
Boşanır sırtlara,
vâdîlere,
sağnak sağnak.