Hey Dost

Bu dünya yaptıklarımızın yankılanıp bize döneceği bir dağdır.
Hayat bir uykudur ölünce uyanır insan sen erken davran ölmeden önce uyan.
Hey dost artık yeter sözün tutulmaz senin kumaşların burda satılmaz.
Böyle gitmeyilen menzil alınmaz Uyan gel gözlerim gafletten uyan Ben üç kişiye acırım Zenginken fakir düşene Cahiller arasında Âlim bilmiş geçinenlere Ve en önemlisi hatırlı iken itibarını kaybedene.
İnsanı ateş değil kendi gafleti yakar.
Herkeste kusur görür kendisine kör bakar.
Neye nasıl bakarsan oda sana öyle bakar.
En güzeli değil hayırlısı bizim olsun.
İnsanın kazandığı paradan değil paranın kazandığı insandan korkulur.
Cömertliğin sonu saadet yalancılığın sonu rezalet doğruluğun sonu selamettir.
Hiç bir güç setredemez nur saçan kandilimi Nakşederim beynime ruhumda zilzal olsa Her zerrem Hakkı söyler kesseler de dilimi Kaldırmam alnı yerden nefsimde mecal olsa Görmüş gibi inandım yüz on dört suresini Cibril’le bin kez daha bizlere İnzal olsa.
Adalet kılıncının bileyideki çapağı o çapakta toz olsam mahşerim İkbal olsa Her nefesimde tekbir olmasın hiç durağı Gam yemem bitsin ömrüm Arafta İkmal olsa Manada yudumlasam Tevhid ‘in şurubunu Bülbül gibi konuşsam kabrimde sual olsa Ben sultanı ararım dünya kime yar olmuş içi altın petekten silme silme bal olsa Kalbim çölde Kerbela sahram tarumar olmuş dermanım Beytullah’tan su taşıyan sal olsa Kapısında kul köle batağında zambağım çanağını yalarım eşiğinde yal olsa Ebediyetime hicret yaparken aciz beden herkes Kur’an okurken Sükut edip lal olsa Olmasın ardım sıra her gün beddua eden cümle halkın hakları şahsıma helal olsa Okunan kelamullah günahıma kefaret kabrimi aydınlatan tarık-ı Zuhal olsa Adımı yazmasınlar mezarımın taşına mirasım hoş sada dillerde masal olsa Dillerde masal olsa