Dügah Mevlevi Ayini Birinci Selam ve İkinci Selam

Aşkest tarîk u râh-i Peygamber-i mâ Mâ zâde-i aşkîm ü aşk mâder-i mâ Ey mâder-i mâ nühüfte der çâder-i mâ Pinhan şüde der tabîat-ı kâfer-i mâ “Bizim Peygamberimizin yolu aşktır.
Biz aşkın çocuğuyuz; aşk bizim anamızdır.
Ey bizim örtümüz altında gizlenmiş olan annemiz! (Sen) bizim inkârcı tabiatımızda saklanmışsın.” Men bende-i Kur’ânem eğer can dârem Men hâk-i reh-i Muhammed-i muhtârem Ger nakl küned cüz in kes ez güftârem Bîzârem ez ô ve zin sühan bîzârem “Ben,
yaşadığım müddetçe Kuran’ın kölesiyim; seçilmiş Muhammed’in ayağının tozuyum.
Kim benden,
bundan başka bir söz naklederse o kişiden de şikâyetçiyim,
o sözden de…” Bâ an ki mî dânî me-râ hergiz ne-mî hânî me-râ Hestem segî z’in âsitan ez der çi mî rânî me-râ “Beni tanıdığın halde hiç beni istemiyorsun.
Bu dergâha ait bir köpeğim; niçin beni kapıdan kovuyorsun?” Âşık oldum bilmedim yâr özgelerle yâr imiş Allah Allah âşıka bunca cefâlar var imiş Ey bî-vefâ yâr in-çünin bî-rahm ü sengin-dil me-bâş Ey derdmendân-ı tüîm ez hâl-i mâ gâfil me-bâş “Ey vefasız sevgili,
böyle merhametsiz ve taş kalpli olma! Senin derdini çekiyoruz,
hâlimizden gâfil olma!” Der çemen üftâd nâle-i bülbül Tâ tü der âyî der hayme-i gül “Çimenlikte,
“Gül çadırına gir” diye (bir) bülbül nağmesi geldi.” Sultân-ı menî sultân-ı menî Ender-i dil ü can îmân-ı menî Der men bi-demî men zinde şevem Yek can çi şeved sad cân-ı menî “Sultânımsın,
sultânımsın; cânımda,
gönlümde imânımsın.
Bana üflersen ben dirilirim.
Bir cân da nedir? Yüz cânımsın.” Ey âşıkan ey âşıkan men hâk râ gevher künem Ey mutriban ey mutriban deff-i şümâ pür-zer künem “Ey âşıklar,
ey âşıklar,
ben toprağı mücevher yaparım; ey mutripler ey mutripler,
definizi altınla doldururum.”