Gönül Nuri Cemalinden

Gönül nûr-i cemâlinden habîbim bir zıyâ ister Gözüm hâk-i rehinden ey tabîbim tûtiyâ ister

Safâ-yı sîneme zulmet veren jeng-i günâhımdır Amân ey kân-ı ihsân zulmet-i kalbim cilâ ister

Yetiş imdâda ey şâh-ı risâlet rûz-i mahşerde Ki derd-i bî-devâ-yı ma’siyet senden şifâ ister

Ne âb-ı dîdeden râhat ne âh-ı sîneden imdâd Benim bâr-ı günâhım lutf-i şâh-i enbiyâ ister

Sarıldım dâmen-i ihsânına ey şâfi’-i ümmet Dahîlek yâ Muhammed hasta cânım bir devâ ister

Gül-i ruhsârına meftûn olanlar şübhesiz sensiz Ne mülk ü mâl ü câh ister ne de zevk u safâ ister

N’ola bir kerre şâd olsun cemâl-i bâ-kemâlinle Ki kemter bendeniz Es’ad sana olmak fedâ ister