Tevhid Bahri

Seyyidi kainât/Mefhar-i mevcudat,
Hazret-i Fahr-i Âlem Muhammed Mustafâ râ Salevât Allah âdın zikredelim evvelâ Vâcib oldur cümle işde her kulâ Allah âdın her kim ol evvel anâ Her işi âsân ider Allah anâ Allah âdı olsa her işin önü Hergiz ebter olmaya ânın sonu Her nefesde Allah âdın di müdâm Allah âdıyle olur her iş tamâm Bir kez Allah dese aşk ile lisân Dökülür cümle günah misl-i hazân İsm-i pâkin pâk olur zikr eyleyen Her murâda erişür Allah diyen Aşk ile gel imdi Allah diyelim Dert ile göz yaş ile âh îdelim Ola kim rahmet kıla ol pâdişah Ol kerîm-ü ol rahîm-ü ol ilâh Birdir ol,
birliğine şek yokdürür Gerçi yanlış söyleyenler çokdürür Cümle-âlem yoğ iken ol var idi Yaradılmışdan ganî cebbâr idi Vâr iken ol,
yok idi ins-ü melek Arş-ü ferş-ü ay-ü gün hem nüh felek Sun’ ile bunlârı ol,
vâr eyledi Birliğine cümle ikrar eyledi Kudretin izhâr edüp hem ol celîl Birliğine bunları kıldı delîl “Ol !” dedi bir kerre vâr oldu cihân “Olma !” derse,
mahv olur ol dem hemân

Neyleyeyim dünyâyı bana Allah’ım gerek Gerekmez mâsivâyı bana Allah’ım gerek Ehl-i dünyâ dünyâda ehl-i ukbâ ukbâda Her biri bir sevdâda bana Allah’ım gerek bana Subhanım gerek Bülbül güle karşı zâr pervâneyi yakmış nâr Her kulun bir derdi var bana Allah’ım gerek

Bâri ne hâcet kılavuz sözü çok Birdir Allah andan artık tanrı yok Ey azizan,
işte başlarız söze Bir vasıyyet kılarız illâ size Ol vasıyyet ki direm her kim tuta Misk gibi kokûsu canlardâ tüte Hak-Teâlâ rahmet eyleye anâ Kim beni ol bir dua ile anâ Her kim ki diler bu duada buluna Fâtiha ihsân ede ben kûluna