Dağlar safa durmuş bozgun yerinde; Hüzün duman duman zirvelerinde.
Dağlar,
benim yaram daha derinde.
Dağlar… Ah ulu dağlar; Gözleri sulu dağlar.
Ormanda ceylanlar koşar oynardı; Her dalda bir kuşun nağmesi vardı.
Sizi neden böyle bir hüzün sardı? Dağlar… Ah ulu dağlar; Gözleri sulu dağlar.
Karanlık kafalar,
uğursuz eller,
Yok etti her şeyi menfur emeller! Nerde keklik öten o çamlı beller? Dağlar… Ah ulu dağlar; Gözleri sulu dağlar.
Dağlar alev alev,
dağlar kor gibi.
Dağların gerçekten işi zor gibi.
Dağlar için için ağlıyor gibi.
Dağlar… Ah ulu dağlar; Gözleri sulu dağlar.
Yaşar Fersahoğlu
Bu eser Ağlayın Dağlar ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
