Dillerde dâim zikir Ellerden tesbih düşmez
Gönülde dâim dünyâ Gönülden keder gitmez
Başta sarığı cübbe Yoktur gönülde habbe Görenler
şöyle sanır Zerrece günah etmez Kapanmış Hakk’a yolu Gönlü kibirle dolu Zâhir sağ mânen ölü Ölü olduğun bilmez
Zikir gönle inmeli Gönle hiçlik vermeli İnsanları sevmeli Hakk’ın kulu yerilmez
Mütekebbir olana Cennet haram bunlara Hadis-i Mustafâ’dır Cennet yüzü göremez
Şirki hafî’dir riyâ’a Hakk sıfatı Kibriyâ Bunu bilen müslüman Mütekebbir olamaz
Düşün hele aslını Sen neyden yaratıldın Aslın bir damla sudur Mü’min aslın unutmaz
Çoğusu kılar namaz Kılar lâkin bî namaz Kabul olunca namaz Fahşâ münker bırakmaz
Vesvese evhâm verir Kibir şeytân’dan gelir Âhirete inanan Şeytân’ı gönle sokmaz
Âdem’e kibir etti Kibirle seyir etti Kibir şeytân vasfıdır
Mü’minde kibir olmaz Bak vurdu gazap oku Bel’am Baur’u oku Bu kıssayı okuyan Musa’yla aşşık atmaz Yunûsî derviş olan Şeyh’inden himmet alan Türâbîdir türâbî Asla yüksekten bakmaz
Bu eser Dillerde Daim Zikir ismiyle
Ä°lahi kategorisine eklenmiÅŸtir.
