İhvan mısın

İhvân mısın da bana Ya küsmek neyin nesi İçinden gelen o ses Vallah şeytân’ın sesi İşi de çok abartıp Emmâreyi kabartıp Gözün tâb’a kapatıp Gündüz sandın gabesi Etmezsen nur zulmeti Atamazsın nefreti Göremeyip hikmeti İy sanırsın abesi Etme dünyâyı garâm Dünyâ sevgisi haram Sanma Hakk razı olur Terk etmeden hevesi Aşkın râhın’dan çıkma Zor gelse sen de bıkma Gönül Beytullah yıkma Ora Hakk’ın ma’akesi Yere göğe sığmadım Kalbi mü’mine sığdım Diye Hakk fermân etti Oldu gönül mahfesi Râh-ı Hakk’dan çıkanın İnsan gönlü kıranın Sözleri sert vuranın Boştur gönül heybesi Oku yaşa Kur’ân’ı Besle ağcı irfân’ı Beslenmeyen ağacın Kurtlu olur meyvesi Yunûsî’ye bak hele Koymuş hikmeti dil’e Düşmüş Hakk için yola İlân-ı Hakk gâyesi