Ey beni ayıplayan,
gel beni aÅŸktan kurtar,
Elinden gelmez ise söyleme fesat haber.
Aşıkların ahvali maşuk katında biter,
Sözün var ona söyle,
benim elimde ne var.
Dost yüzünden nikabı her kim giderdi ise,
Hicap kalmadı ona,
artık ne hayır ne şer.
Hiç kimesne kendinden halden hale gelmedi,
Aşıkların canına maşuka vurur minkar.
Kim ki aşk kadehinden bir zerre içti ise,
Ona ne akıl,
ne us,
ne esrik,
ne de humar.
Tek ben değilim aşık,
o maşuk nazarında,
AÅŸk yoluna can feda,
benim gibi sad hezar.
Aşıkların halini aşık olanlar bilir,
AÅŸk bir gizli haznedir,
gizli gerektir esrar.
Korkarım söylemeğe şeriat edebinden,
Yok ise söyleyeyim daha ayrıksı haber.
Kim vere bu dil ile o maÅŸukadan haber,
MeÄŸer o kimseler ki,
can içinde canı var.
Yunus ölürse ne gam,
aşk içinde kardaşlar,
AÅŸk yoluna uyanan,
maÅŸuk burcunda doÄŸar.
Bu eser Ey Beni Ayıplayan Gel Beni Aşktan Kurtar ismiyle
Ä°lahi kategorisine eklenmiÅŸtir.
