Bir Kitap Ki

en büyük mûcizesi,
ve en büyük selâmı.
Bir kitap ki; ne dengi,
ne benzeri ,
ne eşi; insanlık âleminin,
batmayan tek güneşi.


Bir kitap ki; nûrunda,
karanlıkları boğan,
bindörtyüz yıldan beri,
hergün yeniden doğan bir kitap ki; barışın,
kurtuluşun rehberi,
idrâkin temel taşı,
akılların cevheri.


Bir kitap ki; nebî’nin,
en büyük emâneti,
ne bir hükmü değişir,
ne harfi,
ne âyeti.
Bir kitap ki; vicdânın,
adâletin tek sesi,
ahlâk depremlerinin,
sarsılmaz güvencesi.


Bir kitap ki; ilmiyle,
cehâleti susturan; zulümler karşısında,
heybetle dimdik duran.
Bir kitap ki; irfânın,
zaptedilmez kalesi,
çaresiz mazlumların,
sönmeyen meş’alesi.


Bir kitap ki; ümidin tükendiği her yerde; açılır görenlere,
kapılar perde perde.
Bir kitap ki; şefkâtin kucaklayan kolları,
selâmete götüren,
ince sabır yolları.


Bir kitap ki; gaflete,
dalâlete son veren,
mahremlerin üstüne,
hayâ perdesi geren.
Bir kitap ki; tahtından,
zorbaları indiren,
mülkün temellerini,
hukukla güçlendiren.


Bir kitap ki; müşrikler,
münâfıklar listesi,
kârun’dan,
firavun’dan,
nice ibret hissesi.
Bir kitap ki; ihlâsı,
tevhîdi müjdeleyen,
isyankâr kavimleri,
birer birer eleyen.


Bir kitap ki; bileni,
bilmeyenden ayıran,
o kıyâmet gününde,
muhlisleri kayıran.
Bir kitap ki; mahşerde,
muttakiler gölgesi,
cennet semâlarında,
çınlayan “selâm” sesi.


Bir kitap ki; çağlara,
çağlar üstü hükmeden,
hükmünü yok sayacak,
yoktur asla bir neden.
Bir kitap ki; âcizdir önünde tüm san’atlar; hikmetine dar gelir,
o sonsuz kâinatlar.


Bir kitap ki; korkular ve ümitler harmanı,
en yüce padişah’ın,
âlemlere fermanı.
Bir kitap ki; beş vakit secdelerde göz yaşı,
mûminlerin elinde,
değişmez mihenk taşı.


Bir kitap ki; mübîndir..
Apaçıktır görene,
son nefeste korku yok,
o’na gönül verene.
Adı; kur’ân-ı kerîm..
Mekânı; kalb-i selîm,
o’ndadır gerçek irşâd,
o’ndadır gerçek ilim.


Ey ! Şânı mahşere dek,
korunan yüce kitap; yetmez seni övmeye,
hiçbir söz,
hiçbir hitap.
Seni yazmak ne mümkün,
cür’etimize bakma,
hesap günü mîzan’da,
bizi yalnız bırakma