O Gün

Eser	O Gün
Söyleyen	Cengiz Numanoğlu
Kategori	İlahi
İstatistik	4,606 Görüntülenme
Etiketler	#Cengiz Numanoğlu#ilahi#O Gün

O Gün İlahi Hakkında

O Gün başlıklı bu içerikte ilahi sözlerine, varsa dinleme videosuna ve eserle ilgili temel bilgilere ulaşabilirsiniz.

Bu sayfa, İlahi kategorisindeki ilahileri daha kolay bulmak, okumak ve sevdiklerinizle paylaşmak için hazırlanmıştır.

Eserin söyleyeni/sanatçısı Cengiz Numanoğlu olarak kayıtlıdır. Benzer ilahiler bölümünden aynı türdeki diğer içeriklere de göz atabilirsiniz.

Arşiv Bilgisi

O Gün, İlahi arşivinde eser adı, sanatçı bilgisi, kategori ve dinleme bağlantısı ile birlikte düzenlenmiştir.

Dinleme ve Söz

Bu sayfada ilahi sözlerini okuyabilir, video bağlantısı mevcutsa eseri dinleyebilir ve sayfadaki temel bilgilerle içeriği daha kolay tanıyabilirsiniz.

Keşif Önerisi

Aynı kategori ve benzer ilahi önerileri, aradığınız esere yakın içerikleri daha hızlı bulabilmeniz için arşiv mantığıyla listelenir.

Zamanların tükenip,
saatlerin durduğu; Göklerin,
parça parça,
düşüp Arz’a vurduğu; Milyonlarca güneşin,
kararıp kaybolduğu; Kıyâmet buyruğunun,
indiği gündür O gün…

Semâların yarılıp,
kızgın seller döktüğü; Yıldızların savrulup,
gökkubbenin çöktüğü; Depremlerin,
dengeyi temelinden söktüğü; Dehşetin,
Kâinat’ı sardığı gündür O gün…

Hallaç yünleri gibi,
dağların atıldığı; Denizlerin taşarak,
birleşip katıldığı; Çürüyen her bedenin,
baştan yaratıldığı; Kur’ân’da vâdedilen,
şüphesiz gündür O gün…

Târifsiz korkuları,
yüreklere indiren; Çocukları,
ak saçlı yaşlılara döndüren; Ve Âdem’le başlayan,
imtihana son veren; En büyük tecellinin,
geldiği gündür O gün…

İsrâfil ‘sûr’ sesiyle,
çınlatırken dört yanı; Uyandırır ; o derin uykudan,
her yatanı.
Ne var ki; hiç kimsenin yoktur elden tutanı; Herkesin,
birbirinden kaçtığı gündür O gün…

Bir yanda,
düşük yapan,
bîçâre hâmileler; Bir yanda çocuğunu,
emzirmeyen anneler… Öyle korkuludur ki; o mahşerî sahneler; Hiçbir canın cânanı olmayan gündür O gün…

Ne ana,
baba,
oğul,
ne akraba,
ne de eş,
Yedi kat yabancıdır,
orada iki kardeş… Kimi gömleği katran,
kimi yüzünde ateş,
Pişmanlığın,
geçersiz olduğu gündür O gün…

Artık,
ne kral vardır,
hükümranlık kuracak; Ne de bir köle vardır,
ona boyun kıracak… Kaçmak için ne mekân,
ne adres var soracak Çârelerin,
çâresiz kaldığı gündür O gün…

Ortaya,
mîzân denen,
has terâzi kurulur; Allah’ın huzurunda,
bölük bölük durulur; Küçük,
büyük,
her zulmün,
hesapları sorulur,
Dünyada gizlenenler,
yüze vurulur O gün…

Kimi der ki; ”Ey Rabbim,meğer biz aldanmışız,
Yüce Kur’ân’a rağmen,
kıyâmet yok sanmışız.
Bir daha fırsat ver de,
gör nasıl inanmışız”.
Oysa..
Bu dilekleri,
dinleyen yoktur O gün…

Kimi; cennet katında,
mekânın görmededir; O sonsuz mutluluğun,
hükmünü sürmededir; Kimi; nice şefâat hakkını vermededir… Onlar için,
târifsiz düğün bayramdır O gün…

Ey! doğumla bir ölüm arasındaki insan; Mahşeri anlatmaya,
âcizdir kulda lisan.
Elbette gelecektir,
onun şâhidi Kur’ân; Hem de uzakta değil,
çok yakındadır O gün…