Bir Sultan Gördüm

Bir sabâh uyandım hüzn ile mâtem Kaplamış gönlümü kararmış âlem Belâlar enîsim yerim derd ü gam Başımda alevli bir duman gördüm Sevdâlı bir çöle uğradı yolum Ne önüm görünür ne sağ ne solum Zâten kırılmışdı kanadım kolum Gönlümde yaralı bir ceylân gördüm Sahrâ-yı cünûndan geldi bir nidâ Varım yağmâ etdi o nazlı sadâ Cân tenle ben cânla etdik elvedâ Cân u ten yerinde bir cânân gördüm Hislerim dağıldı açıldı hayâl Ne mâtemim kaldı ne gam ne melâl Gönlümün güzeli emretdi filhâl Kâinât yazılmış bir fermân gördüm O fermân içinde binlerce esrâr Serâdan süreyyâ az çok ne kim var Dolanıp dolaşan eyleyen tekrâr Okuyan dinleyen bir insân gördüm O insâna dedim ey pîr-i kâmil Neden insân oğlu zâlim ü câhil Dedi sen kendini anla ey gâfil Anlayan anlatan bir sultân gördüm Gördüm ki o sultân neş‘eye gelmiş Bir yüzden bin bir yüz ayâna salmış Hep yüzde kalanlar zanlara dalmış Zâlim ü câhili pek nâdân gördüm Bildim ki insânmış bir sırr-ı athar Sırrında okudum Allâh-u Ekber Harf u savtdan ârî eyledim ezber Bütün âlemleri bir Kur‘ân gördüm Sûre-i Kur‘ân’ı eyleyen tefsîr Ma‘nâ-yı insânı etmedi tağyîr Sûret-i insânda görülen tasvîr Bismillâh Er-Rahîm Er-Rahmân gördüm Bir isimden çıkar binlerce esmâ Envâr-ı melâhat ism-i Mustafâ Âlemler yüzünden oldu hüveydâ Ben anı hem zamân hem mekân gördüm Bir ismi Ahmed’dir biri Muhammed Kalkınca mim kalır Allâhu-Ahad “Makâm-ı Mahmûd”dur ezelden ebed Anı giden gelen hem duran gördüm Hep ana uyanlar buldular necât Ölümden kurtulup aldılar hayât Aşkının yolunda eyleyen sebât Bir elinde yüz bin Süleymân gördüm Kemâlî insânmış mazhar-ı Rahmân Ondan gâfil kalan kaldılar hayvân Sendendir her bir derd sendedir dermân Derdsiz insânları bî-dermân gördüm