Nat'ı Aşkın Eyledi

Na’t-ı aşkın eyledi her nikmeti ni‘met bana Vird-i aşkın verdi bir mihnetde bin râhat bana Vâridât-ı aşkı gör kim aldı her vâriyyetim Fakr içinde verdi bî-pâyân bir devlet bana Zühd ü takvâ hırkasın yaktım yele verdim külün Âşıkım Âl-i Abâ hubbu yeter tâ‘at bana Câm-ı aşka cân verip içdim der-i meyhânede Kûşe-i meyhâne oldu menba’-i hikmet bana Eyledi arş-ı vücûda istivâ,
sultân-ı aşk Verdi cümle âleme hükmetmeye kudret bana Nâr-ı dünyâdan gözüm yumdum açıldı nûr-ı aşk Sâbit oldu suhf-ı âlem ser-be-ser âyet bana Eyleyip benlik belâsından rehâ bir pîr-i aşk Hücre-i dervîşi kıldı ravza-yı cennet bana Aşk-ı Haydar Hayber-i nefsi yıkıp fethetti hep “Kenz-i mahfî” gevheri oldu bütün kısmet bana Deyr ü mescidden çıkıp atdım tarîk-i aşka cân Cân u cânân oldu bir hem fırkat ü vuslat bana Eyledim niyyet salât-ı aşk-ı Haydar kılmağa Bu namâzı tâ ebed kılmak-durur niyyet bana Keşf olup zulmetde nûr a‘mâ iken oldum basîr Neş‘et-i eşyâ göründü neş’e-i vahdet bana Mutma’in oldum harîm-i aşka girdim bi’r-rızâ Râzı oldu “İrci‘î” emrin verip İzzet bana Gör Kemâlî aşkı kim şerh etti her bir âyeti Âyet-i “innî en’allâh”dan gelir hayret bana