Andadır

Ehl-i dünyâyı tama‘ aldattı dünyâ bir durur Ehl-i ukbânın gözü cennetde da‘vâ bir durur Ehl-i aşkın zâtı yok zâtında Mevlâ bir durur Kesret-i emvâca bakma cümle deryâ bir durur Her ne mevci kim görürsen bahr-i ummân andadır Her nefes Allah diyen Allah ile mantûk olur Bunca mahlûk bir gıdâ-yı arz ile merzûk olur Fârig-i arz u semâ yol bulmada mesbûk olur.
Her neye mahlûk gözüyle baksan ol mahlûk olur Hak gözüyle bak ki bî-şek nûr-ı Yezdân andadır Dön Cemâlullâh’a karşı sâbit ol niyyetde hem Hakk’ı kendinde ara fânî olup himmetde hem Bul fenâfillâhı dâim nikmet ü nîmetde hem Vahdeti kesrette bulmak kesreti vahdetde hem Bir ilimdir ol ki cümle ilm ü irfân andadır Bir sana bir de esîri olduğun dünyâya bak Bir de bunca âşıkın rüsvâ eden rüsvâya bak Bir de mihnet-hânede nîmet saçan Mevlâ’ya bak İbret ile şeş cihetten görünen eşyâya bak Cümle bir âyînedir kim vech-i Rahmân andadır Bu binâ-yı âlem içre kurulan o,
kuran o Amr ü Zeyd hep nisbetindir sorulan o,
soran o Çarşû-yı âleme baksan alan o,
veren o Söyleyen o söyleten o görünen o,
gören o Her ne var a‘lâ vü esfel cümle yeksân andadır Açma derdin yık binâ-yı âlemi sil kilkini Tutma nefsin pendini bul ehl-i aşkın silkini Ey Kemâlî bahr-i aşka gark kıl cân fülkini Görünen sanma Niyâzî’nin hemân sen mülkini Gönlü bir vîrânedir kim kenz-i pinhân andadır.