Unuttuk

Dünya kalınası değildi,
yeryüzünde karar kılamazdık ki.
Geldik ve nihayet dönecek değil miydik? Şimdi hatırladığımız bu..
Ve hiç unutmayacağımız… Ne çok unuttuk,
ne çabuk unuttuk Bizden önce gelenleri ve bizden önce gidenleri Güzel atlara binip giden güzel insanları Sırf ölümünü güzel eylemek için yaşayanları Ölümünü ‘düğün gecesi’ gören güzel bakışlıları Ne çok uyuduk göklerden habersiz.
Ne çok unuttuk semaya yüz dönmeyi Ayağımızı yere sabit belledik Elimizdekileri sahiplendik Değil elimizdekilerin,
elimizin bile elimizde olmadığını hatırlamak zamanı şimdi.
Çok hatırlamak ve çabuk hatırlamak zamanı.
Unuttuk; dünya bir gölgelikti oysa Yolcu olduğumuzu unuttuk,
yolumuzun buradan geçtiğini sadece Sadece uğradığımızı şu dünyaya Yükümüzü yeğni tutmayı bilemedik.
Biriktirdik,
çoğalttık,
artırdık ve saydık Geriye ne kaldı? Şimdi hatırladık Sermayemiz yokluktu,
servetimiz acizlikti Şimdi hesapladık.
Unuttuk,
Yüzümüzde Rahmanın nakşı vardı Gözümüzde Cemalin bakışı vardı Gönlümüzde Bekanın aşkı vardı Şimdi,
yüzümüz yerde kaldı Gözümüz yaşta kaldı Gönlümüz darda kaldı Hatırladık ve anladık ki,
Bu dünyanın ötesi vardı Gelin,
burada kalmayalım.
Yüzümüzü Rahmanın vechine döndürelim,
Gözümüzü Gufranın tecellisine çevirelim,
Gönlümüze ‘neylerse güzel eyleyen’ Mevlamızın tesellisini devşirelim.
Hatırlayalım,
hatırlayalım ki,
‘Hatırlamaya değer bir şey bile değil’ken Yüze geldik,
varlığa vardık,
dile geldik,
ışığa vardık Kimsenin bizi bilmediği,
kendimizi de bilmediğimiz Derin bir unutuştan alındık Hatırlandık,
hatırı sayılır olduk.
Fakat ne çok unuttuk ve ne çabuk unuttuk Unutuşun çocuğu olduğumuzu Varlığın uçarı kuşu olduğumuzu Kanatlarımız olduğunu,
yerde kalanlardan ve arza bağlananlardan uzakta Kaderimiz olduğunu Gelip gitmenin,
konup göçmenin,
Ondan gelip Ona gitmenin Ne güzel olduğunu Hatırlayalım hatırlayalım ki Unutuştan alınmış ve çokça unutmuştuk Unutmayalım ki Hep hatırlandık,
hep hatıra kaldık İşte o zaman enkaz altından çıkarabiliriz ruhumuzu Ve o zaman yüreğimizdeki yangın yeri İbrahimvari bir gülşene döner Ve biliriz ki,
Mazlumlar mahzun olmazlar Masumlara hüzün erişmez asla Ve korku yoktur şehidlere…