Mangalsız Evler

Serçeler uçar irkilirim,aniden zaman hızlanır,geçer minarelerin ucundan gökyüzü,devirlerin içinden bir peri masalı,sere serpe bir çöl de burundan fışkırır,akşam gün batarken üzgün,gün akşam batarken büzgün,mehtap denizde kıpırdayıp yüreğimde dalgalanıyor,bir çocuk içimde üşüyor,yalnızlık kadar özgür.Sesi ne kadar çıkar işportacının gökdelenlerin gölgesinde,Mebrure teyze karanlığı bekler,pazar artıklarından yiyecek bulmak için.Hayat tutuklanmış umutlar yumağı.Çekler senetlerle soluyor kentler sarı yapraklar düşüyor kırmızı çizgiler şehrin üstüne.Taksim Moda Dragos,istila sergisinde çırpınan kuşlar camilerde bile üşüyedursun yollarına kement attım kentlerin.Düğümlü düşlerimi gizlerim buz dağları altındaki ateşi ha bire besleme değil,gündüzleri yıldızlar görünsün diye,yer çekimi yenilecek gülüşlerinde kirpiklerinde sevgi damıtarak selamlaşan insanların bir kuş kadar hafif havalanacak güvercin kanadı kadar masum umutlar.