Ben Bende Seyreder İken

Ben bende seyreder iken,
acep sırra erdim ahi,
Bir siz dahi sizde görün,
dostu bende gördüm ahi.
Bende baktım,
bende gördüm,
benim ile ben olanı,
Suretime can olanı,
kimdiğini bildim ahî.
Ben istedim buldum onu,
o ben isem ya ben hani,
Seçemedim ondan beni bir kezden o oldum ahi.
Suret topraktır diyeni,
gönlüm kabul etmez onu,
Bu toprağın cevherini hazrete ergördüm ahi.
Münkir kişi duymaz onu,
dertlilerin sezer canı,
Ben dost bâğı bülbülüyüm,
o bahçeden geldim ahî.
Maşuk bizimledir bile,
ayrı değil kıldan kıla,
Uzak sefer bizden kala,
dostu yakın buldum ahî.
Değme bir yol nerden bana,
dağılmayam değme yana,
Kutlu oldu bu seferim,
hoş menzile erdim ahî.
Mansur idim ben o zaman,
uş yine geldim bunda ben,
Yak külümü savur yele,
ben Enel Hak dedim ahi.
Ne oda yanam dağılam,
ne dara çıkam boğulam,
İşim bitince yürüyem,
teferrüce geldim ahî.
Zengin oldum yoksul iken,
benim oldu bütün evren,
Şarka ve garba serteser yere göğe doldum ahi.
Nitekim ben beni bildim,
dilediğim Hakk’ı buldum,
Korkum onu buluncaydı,
korkudan kurtuldum ahi.
Yunus kim öldürür seni,
veren alır yine canı,
Bu canlara hükmedeni kim idiğin bildim ahî.