Çoban

Bu yanık seslerde yetimler ağlar hasret çekenlerin gözyaşı çağlar Gurbette kalanı sılaya bağlar nasıl gönül verdi bu yola çoban Vay aman haller yaman vay aman dağlar duman Vay çoban vay vay aman vay çoban aman aman Ferhat bu aşk ile çıktı dağlara Mecnun bu dert ile düştü çöllere Vazgeç bu sevdadan düşme dillere gel garip gönlünü oyala çoban Bu yanık seslerde yetimler ağlar hasret çekenlerin gözyaşı çağlar Gurbette kalanı sılaya bağlar nasıl gönül verdi bu yola çoban Vay aman haller yaman vay aman dağlar duman Vay çoban vay vay aman vay çoban aman aman Bir vefasız zalim yare vurgunsun çaresiz derdinle garip yorgunsun Bırak böyle sevda yerinde dursun gayrı çek dağları ağıla çoban Bu yanık seslerde yetimler ağlar hasret çekenlerin gözyaşı çağlar Gurbette kalanı sılaya bağlar nasıl gönül verdi bu yola çoban Vay aman haller yaman vay aman dağlar duman Vay çoban vay vay aman vay çoban aman aman Hisar-ı aşkta bir çoban buldum sürüyü salıvermiş kenare çoban Çaldığı kavalın hayranı oldum yedi makam çalar davare çoban çoban Yazlağı kışlağı hayrü’l beriyyât çaldığı makamda türlü tesîrât Ululara sordum nedir bu halat dediler kâmildir bu kare çoban of of Sürüsünü kurda kuşa yedirmez melik otağına yabancı girmez Vasfi bu kemâle her çoban ermez sıdk ile yâr olmuş gaffare çoban of of of Vay aman haller yaman vay aman dağlar duman Vay çoban vay vay aman vay çoban aman aman