Kimseler Bilmesin Yokluğumu

Eser	Kimseler Bilmesin Yokluğumu
Söyleyen	Abdulkerim Tiryaki
Kategori	İlahi
İstatistik	3,825 Görüntülenme
Etiketler	#Abdulkerim Tiryaki#ilahi#Kimseler Bilmesin Yokluğumu

Kimseler Bilmesin Yokluğumu İlahi Hakkında

Kimseler Bilmesin Yokluğumu başlıklı bu içerikte ilahi sözlerine, varsa dinleme videosuna ve eserle ilgili temel bilgilere ulaşabilirsiniz.

Bu sayfa, İlahi kategorisindeki ilahileri daha kolay bulmak, okumak ve sevdiklerinizle paylaşmak için hazırlanmıştır.

Eserin söyleyeni/sanatçısı Abdulkerim Tiryaki olarak kayıtlıdır. Benzer ilahiler bölümünden aynı türdeki diğer içeriklere de göz atabilirsiniz.

Arşiv Bilgisi

Kimseler Bilmesin Yokluğumu, İlahi arşivinde eser adı, sanatçı bilgisi, kategori ve dinleme bağlantısı ile birlikte düzenlenmiştir.

Dinleme ve Söz

Bu sayfada ilahi sözlerini okuyabilir, video bağlantısı mevcutsa eseri dinleyebilir ve sayfadaki temel bilgilerle içeriği daha kolay tanıyabilirsiniz.

Keşif Önerisi

Aynı kategori ve benzer ilahi önerileri, aradığınız esere yakın içerikleri daha hızlı bulabilmeniz için arşiv mantığıyla listelenir.

Yağmurlar yağıyor,
Griye boyanmış kentimin üzerine.
Herkes evine koşarken,
Ben yağmurlarla dans etmeye koşuyorum.
Ayaklarım çıplak,
Yüreğim ise hasretine ıslak….
Ne olur hor görme beni baba.
Yokluğunda kanattığım dudaklarımı,
Hasretinde büyüttüğüm çığlıklarımı,
Kimse bilmesin diye Gök gürültüsüne kaçıp ağladığımı Kimseler görmesin ne olur… Gökkubbe,
hülyalara dalarken Ben,
her gece ateş böcekleriyle Karanlıklarımı örtmeni bekledim durdum.
Gelmediğin an,
Anılara isyan ettim.
Öfkelendim,
köpürdüm fırtına misali.
Hırçınlaştım Karadeniz gibi.
Ama tutamadım ellerini..
Bir kez olsun koklayamadım yüreğini Toprağı,
üstünden silkeleyip gelmedin.
Gelemedin işte… Yıllar akıyorken zaman çeşmelerinden,
Büyüdüm yokluğuna inat.
Hasretinle büyüttüm umutlarımı..
Yoksun işte.
Yokluğunu paylaşmadım kimseyle.
Vuslatları yazdım Yokluğun mürekkebinden satırlara… Ne zaman dilime düşse adın,
Hep kanattım dilimdeki hasret kelimelerini.
Kimseye söyleyemedim yetimliğin ezikliğini… Oysa; sen olsaydın yanımda ,
Kınalı bir çiçek gibi küser miydim karlı dağlara ? Varlığında diz çöker miydim çıbansız yaralara ? Toprağı silkeleyip bir kez olsun gelemedin… Gelemedin işte… Aşamıyorum hasret zindanlarını,
Yumrukluyorum sensiz geçen yıllarımı.
Kanasa da yumruklarım,
Ulaşamıyorum varlığına..
Hayallerine sığınıyorken,
Her gece ağlatıyorum içimdeki çocuğu.
Ve ağlayan yüzümü kimse görmesin diye Damarlarımdan yüreğime,
Akıtıyorum sensizliğin sancılarını….
Gelemedin gelemedin işte… Yoksun işte…