Güllerini Ver Anne

Eser	Güllerini Ver Anne
Söyleyen	Abdulkerim Tiryaki
Kategori	İlahi
İstatistik	3,809 Görüntülenme
Etiketler	#Abdulkerim Tiryaki#ilahi#Güllerini Ver Anne

Güllerini Ver Anne İlahi Hakkında

Güllerini Ver Anne başlıklı bu içerikte ilahi sözlerine, varsa dinleme videosuna ve eserle ilgili temel bilgilere ulaşabilirsiniz.

Bu sayfa, İlahi kategorisindeki ilahileri daha kolay bulmak, okumak ve sevdiklerinizle paylaşmak için hazırlanmıştır.

Eserin söyleyeni/sanatçısı Abdulkerim Tiryaki olarak kayıtlıdır. Benzer ilahiler bölümünden aynı türdeki diğer içeriklere de göz atabilirsiniz.

Arşiv Bilgisi

Güllerini Ver Anne, İlahi arşivinde eser adı, sanatçı bilgisi, kategori ve dinleme bağlantısı ile birlikte düzenlenmiştir.

Dinleme ve Söz

Bu sayfada ilahi sözlerini okuyabilir, video bağlantısı mevcutsa eseri dinleyebilir ve sayfadaki temel bilgilerle içeriği daha kolay tanıyabilirsiniz.

Keşif Önerisi

Aynı kategori ve benzer ilahi önerileri, aradığınız esere yakın içerikleri daha hızlı bulabilmeniz için arşiv mantığıyla listelenir.

Gül yetiştirirdi annem bahçemizde,
Kırmızı renkli,
Muhammed kokulu güller.
Gülü her koklayışımızda,
Salavat getirirdik gül peygambere.
Güller,
mazot kokmadan önce.

Gül masalları anlatırdı geceleri annem bize.
Gül ile bülbülün aşkını dinlerdik heyecanla.
Bülbülle ağlar,
gülle çağlardık ! Ferhat’la dağı deler,
Şirin ile yanardık ! Gül desenli,
yastıklarda uyurduk,
Rüyalarımızı çalan televizyon olmadan önce.

Gönüllerimizde güller açardı bir zamanlar ; Sabaha kadar güle göz kırpan,
Ayı ve yıldızları kıskanırdık.
Hilâle bakıp gonca gülümüzü düşünürdük.
Sabah ezanıyla uyandığımızda,
Güneşten önce biz öperdik gülümüzü,
Peygamber kokulu güller olmadan önce.

Gül yetiştirirdi annem bir zamanlar,
Kırmızı renkli,
Muhammed yüzlü güller.
Ak sevdaydı,
vuslattı gül,
gönül bahçemizde,
Gül,
kara sevdaların kurbanı olmadan önce.

Güllerimiz vardı bir zamanlar anne ! Peygamber yüzlü,
tertemiz kokulu güller.
Gül kokulu,
gül yüzlü,
gül insanlar vardı,
Yaban gülleri,
ayrık otları,
Gönül bahçemizi sarmadan önce.

Sevmiyorum o sahte gülleri anne ! Senin güllerin yetişmiyor şimdi bahçemizde,
Besmeleyle diktiğin,
gözyaşınla suladığın,
Sabırla büyüttüğün güller nerde anne ? Kutlu doğumlara mı kaldı o gülleri koklamak ? Lâleler,
menekşeler de garip kaldı anne.

Gül dudağın,
gül yüzün neden gülmüyor,
anne ? Ne o,
hüzün çiçekleri gibi sen de mi ağlıyorsun ? Klorlu suyla suluyorlar gülün toprağını.
Rahmani gözyaşınla sula gülleri yine.
Ne olur Muhammed aşkına,
Allah aşkına,
Yetiştir o güllerini,
lâlelerini anne ! Artık Muhammed kokulu güller açmıyor.
Güllerimi ver bana anne,
lâlelerimi ! Lâl oldu dilimiz,
hazan oldu baharımız ! Petrol kokulu,
yapma gülleri sevmiyorum.
Muhammed kokulu güllerimi ver anne !