Fare İle Aslan

Bir gün aslanın biri çıkıp gitti ininden ine dönünce görür farelerin birinden Aslan bakar ki fare yiyecek bir şey arar fare onu görünce derin bir korku sarar

Aslan bildi ki fare çok korkmuştu kendinden affedeyim şunu der kurtulsun şu derdinden Seslenerek fareye der ki sen git evine bu emri duyan fare kalbinden çok sevine

Fakat ne çaredir ki fare hala korkuyor bir türlü inanmıyor kalbi hala burkuyor Yine seslenir aslan haydi git dedim sana affediyorum seni emin ol ki sen bana

Farenin üzerinden gayrı korku giderek nihayet çıkar yola teşekkürler ederek Günlerden bir gün aslan tutuldu bir tuzağı aslanın bu haberi yayılınca uzağa

Haberi alan fare koşup aslana gelir fare aslana der ki ben geldim iş düzelir Aslan farenin sözünü hiç işitmiyor bile yalnız kendi kendine o çekiyordu çile

Sonra fareye döner sana ihtiyacım yok nasıl olursa olsun benim kuvvetim de çok Ben tuzağın ipini kuvvetimle koparırım bundan ancak ben kendi kendimi kurtarırım

Gururlanarak aslan minnet etmez fareye nihayet kuvvetiyle başvurur son çareye Ne yazık ki kuvveti burada fayda etmez bu ipi koparmaya belli kuvveti yetmez

Sonunda fare onu konuşaraktan keser tam bir dakika sonra ipten hiç kalmaz eser Fare aslana derki fayda etmez kuvvetin burada fayda eder iyilik mürüvvetin

Biraz düşünür aslan farenin sözlerini konuşur ve fareye dikerek gözlerini Hakikaten bazen de gücü yeter küçüğün küçük kâfi gelir ya gücü yetmez büyüğün