Dostu Huda

Aşk gönlüne düştü müydü bir kere demlenir gönülde feyz-i mübarek.
Gül açmaya durdu muydu bir kere şenlenir kâinat ve ki mübarek.
Hidayet yolunun şanlı otağı oturur tahtında yolu mübarek Muhabbet rahının gavsu nizamı himmet eder bize hal-i mübarek İrfan bahçesinde sadatın gülü aşk sunar ehline gönlü mübarek Feraset bakışlı letafet yüzlü nefsi nefesiyle ezer mübarek Yürür o yürürse ardı sıra hep menzili sofisi gülü mübarek Salikin gönlünde sevgiye sebep bakışı gülüşü dili mübarek Semerkand’ın Buhara’nın yolundan kuşandı libası teni mübarek Destanlar yazan pirlerin soyundan asaleti zarafeti mübarek Seydamdır bülbülleri şeyda eden söyleyen dillerin sözü mübarek Aşk ile şevk ile candan gönülden ağlayan gözlerin yaşı mübarek Vakıf olan bilir sırrı esrarı yüce sırların menbaı mübarek Tevazu burcunun mah-ı tabanı ahlâkı edebi huyu mübarek Muttakiler mü’minler gölgesinde şeriatı tarikatı mübarek Salikler âlimler hep çevresinde hakikati marifet mübarek Elindedir daim adab sancağı hil’ati cübbesi tacı mübarek Kalbinde kaim velayet otağı övüncüm güvencim şeyhim mübarek Medet umar sofi gel medet eyle gözümün nuru cananım mübarek Sahibim sultanım şeyhim Efendim Hazreti eş şeyh es Seyyid mübarek