Allah Allah Celilü’l- Cebbâr,
Muinü’s-Settâr,
Hâliku’l-leyli ve’n-Nehâr,
Lâyezâl,
Zü’l-Celâl,
birdir Allah! Ânın birliğine,
Resûl-ü Enbiyâ Peygamberimiz Cenâb-ı Ahmed-i Mahmûd-u Muhammed Mustafa Âl-i evlâd-ı Resûl-i Müctebâ imdâd-ı ruhâniyetine! Piran mürşidin,
âşıkin,
vâsilin hamele-i Kur’ân,
güzeştegân,
ehl-i imân ervâhına,
avn-ü inâyetine! Halifetü’l-İslâm es sultân İbni’s-sultân bil-cümle İslâmın necât ve seâdet ve selâmetine,
pirler,
erenler,
üçler,
yediler,
kırklar,
göçenler,
demine devrânına ”Hû” diyelim ”Huuu” ”Huuu” ‘Eli kan,
kılıcı kan,
sinesi üryân,
ciğeri püryân,
meydân-ı şehâdette Allah yoluna revân.
Gazâ-yı şühedâya Cemâl-i Hak görünür ıyân.
Kahrımız,
gazabımız düşmana ziyân! Eûzubillâh,
Eûzubillâh.
Hüdâ’ya şükr-i bihad,
lâilâhe illallâh! El-melikü’l- Hakku’l mübin! Muhammedü’r- Resûlullah,
Sâdıkü’l-va’dü’l Emin! İnnâ Fetehnâ leke fethan mübinâ ve yensurekallâhu nasran aziza! Ey padişah-ı halifetullah,
Es Selâmu aleyke avnullah! Sensin hâris-i din-i mübin,
hâris-i Şeriatullah! Uğrun açık olsun ey padişahım,
Emr-i ikbâlin mecid! Hûdâ kılıcını keskin eylesin,
nûr-ı şân satvetine gün gibi medid! Rûh-ı pâk-ı Fâhri âlemi hoşnûd etsin; Hak,
gazâyı ekberin etsin mübârek ve said.
Nasrunminallahi ve fethün karin.
Ve beşşiri’l- mü’minin’ Yaaa! Muhammed ”Yektir Allah”,
”Yektir Allah”,
”Yektir Allah”,
”İllallah” Eûzubillâh,
Eûzubillâh.
Hüdâ’ya şükr-i bihad,
lâilâhe illallâh! El-melikü’l- Hakku’l mübin! Muhammedü’r- Resûlullah,
Sâdıkü’l-va’dü’l Emin! İnnâ Fetehnâ leke fethan mübinâ ve yensurekallâhu nasran aziza! Ey padişah-ı halifetullah,
Es Selâmu aleyke avnullah! Sensin hâris-i din-i mübin,
hâris-i Şeriatullah! Uğrun açık olsun ey padişahım,
Emr-i ikbâlin mecid! Hûdâ kılıcını keskin eylesin,
nûr-ı şân satvetine gün gibi medid! Rûh-ı pâk-ı Fâhri âlemi hoşnûd etsin; Hak,
gazâyı ekberin etsin mübârek ve said.
”Nasrunminallahi ve fethün karin.
Ve beşşiri’l- mü’minin” ”Allah” diyecek kadar dururdu.
Sonra bütün âletlerle beraber davulllar ve kösler hafif vurarak ve devamlı teramole yaptığı sırada hep bir ağızdan ”Allah Allah” deyince susarlar,
gülbank devam ederdi.
”Eli kan,
kılıcı kan,
sinesi üryân,
ciğeri püryân,
meydân-ı şehâdette Allah yoluna revân.
Gazâ-yı şühedâya Cemâl-i Hak görünür ıyân.
Kahrımız,
gazabımız düşmana ziyân! Yâ Rahmân! denilerek eyyâm-ı âdiye gülbankındaki ”Resûl-i Enbiyâ” kısmına geçilir ve aynı şekilde ”Hû diyelim Hû!” diyerek bitirilirdi.
Sonra,
bâzan ”Yektir Allah”,
bâzan da ”Yâ Fettâh” diye haykırırlar ve baş eğerek geriye döner ve dağılırlardı
