Ham Sofular Bilmez

Kovana çomak sokana benzer Bize kem söz söyleyen kişi Yine bizden ona bal düşer Herkesin özünden ikramı gibi Sahtedir tevazusu aldanmayın sözüne Yedi nehre soksan yine yetmez guslüne Aşıklara dil uzatan ham sofu cahildir Makamını sanar ki dü cihanda amildir Çekmiş sofi sakal cetvelle mübarek Allame-i cihan gibi dolaşır bi-idrak Kıtmirliğe razı değil mağrur beyim Herkesi eğri görür kendisini müstakim İşitin dostlar böyledir ham sofular Hep içinde farazi bir ruh haleti var Velilere aşıklara utanmadan dil sokar Sıfatındaki hıyarı herhalde nur sanar İşitin yarenler ham sofular bilmez Kusur gören gözü kendisini görmez Kimde kötü gördün o kötü sensin Cahil odur ki bilmediğini bilmez Bir köpeğe dahi ululanan bizden değil Hallacı Mansuru,
Mevlanayı,
Yunusu Niyazi Mısriyi,
Nesim gibi bir kulu Yadırgayıp tekfir eden bizden değil Aşk oduna kavrulup pişmeyen,
Mushaf kitap,
akıl edep bilir değil Ham kişi benzer bir ot samanına Yaş iken de meyve verir değil Hasetçiler yüze bakıp gülerler Hoş beş edip hep arkadan söverler Şu alem bunlardan razı değil Yarın anda yarensiz kalırlar Elindeki bir keçi boynuzu için Başkasının bal testisini kırarsın Ben yine testide değilim de Sen o huyda hep kalırsın Bencil adem gelmez dolumuza Bir cem tuttuk arifler yolumuza İki cihan oğul harun kulunuza Himmet edin ey aşık erenler