Erzurum'da Bir Ulu Alvarlı Lütfi Efe

Aşkı anlatırlar oysa Ol bir uzun hecede Günü olmaz sevgilinin Gün de odur gece de Şairler yalancıdır hep Bakmayın siz sözüne Adem değil mi ki toprak Her dem çeker özüne Ey Davudi can Davudi Sırrın etme aşikâr Yarın anda söyleşirler Sonra olma tevbekâr Ey sevgili can sevgili Aşk mülküne hükümdar Bir dem öpeyim ki seni Mührüm olsun payidar Çarşı yerde satarlar ki Orda çoktur müşteri Aşk meydanı sessiz olur Aşkçadır hep sözleri Sıcağından bilip anlar Körler bile güneşi Ben yâri bilmem amma Sinemdedir şulesi Harun diye hep bakanlar Görürler hep zahiri Batın bir özge sır imiş Gösterirmiş vahidi Akıl rehber olur mu hiç Kalple çıkılan yola Aşk yoluna girmeyenler Ermez benim sırrıma Aşk zarını yırtan ol ki Artık bir iğfaledir Kalbi yârin pençesinde Artık hapishanedir Aşk şehri nökeriyim Sevgiliye amade Gönül kapısın beklerim Yâr olunca azade Bal hatun can hatun Aşk gölümün incisi Sedeften midir ki tenin Gözüm alır halesi Aslımız Horasanlı Şehrimiz uludur İsmimiz Karahanlı Neslimiz kutludur Biz ateşin tutkunuyuz Katlanırız yanmaya Yanmadan pişen yok ki Gerek var mı sormaya Ey güzelim can güzelim Dinle bugün sözümü Yarın anda ben ölürüm Aşk doldurur özümü Aşktan özge ne kalır ki Şu cihan merdanedir Herkesi yer de doymaz İştahı şahanedir