Dokunma

Envarına müştak zemin gökte melekler,
Bir hüznüne deryalar topraklar titrer.
Erbab-ı kemal eyliyor ikdam bu zuhura,
Hep nemli nazarlarla kavuşsam diye Nûra.
Küfrün o habis sar’ası tuttuysa eğer sen,
Çırpınma zelilane tükenmen daha ehven.
Ef’al-i sefihin ediyor âdemi müflis,
İcra-yı şenaatte geri kalmada iblis.
Yüz milyonun ağzında bu ahd aynı sadadır,
Üstad-ı necibim sana can baş da fedadır.
Nurunla bahar ufkumuzda sanki hazansız,
Rencide eden kalbini kim? Hangi vatansız! Ey burc-u suad bilse ki dünya seni kimsin! A’sara taşıp bin senedir beklediğimsin.
Bir nefha-i ruh sanki gönüllerde bu gür ses,
Bir tac-ı münevver gibi başlarda mukaddes.