Ateşlerden Geçen Kim

İşte orada Mescid-i Aksa Orada inceden inceye bir ağrı Süleyman mülküne gözyaşı düştü Nasıl da kalbinde fırtınalar kopmuştu Belkıs’ın Nasıl da düşmüştü yola ilk mektup ile Dağ taş bir ordu.
Süleyman mülküne gözyaşı düştü Ağıt oldu yaşamak Zulüm oldu yaşamak.
Ölüm bir başka ölümün içindedir Tahammül olmuştur artık anaların gözyaşlarında Bu her anı vurulmak olan göğsünden bir gencin Adım atmak Davut gibi.
Bir adım daha Hani yola düşenlerin nağrası hani kardeşlerim Bu zulme inen kırbaç bu sonu berrak olan imge.
İşte orada Mescid-i Aksa Orada inceden inceye bir ağrı Ah kalbim Ateşlerden geçen kim Yollara düşen kim?..
Peki kim verecek göğsünü kurşunlara Kim çıkacak bu şehrin ortasından Kardeşlerim “Fitne kalmayıncaya kadar” Güzellik oluncaya kadar Esenlik oluncaya kadar Kim verecek göğsünü kurşunlara.
Buluşmaya gidiyoruz diyecek olsa birimiz Parıldasa,
saçılsa lavlar bakışlarımızdan Bize gelse yeğinlik bize gelse cömertlik Serazat bir aşk ile düşerken yollara Volkan gibi hazırlanıyorken Tahammülü zor çarşılarda Sanki ötresi düşmüş bir harf Buluşmaya gidiyoruz diyecek olsa birimiz.
Ama olmuyor.
Dağlara gitmiyor haber Şehirlerin macerası fena Meydanlara musallat olan pus dağılmıyor Ama olmuyor.
İnce bir sızı olarak giriyor hayatıma Buluşmaya gidiyoruz diyecek olsa birimiz Dağ,
ırmak,
deniz.