Fetih Fatih Sultan Alibey

Derin huşu ile girince/girdi Haliç’te çadırına ilham geldi Mollanın secdedeyken sadrına Dedi müjde Mehmed’im yarın fetih günüdür çağ açıp çağ kapatan Türklerin düğünüdür Öyle bir Roma idi ki arzı sarmıştı ünü Konstantin kuşatıldı puslu bir bahar günü Tarih 29 Mayıs’tı günlerden Salı kıvılcım saçıyordu Fatih’in atının nalı Peygamber avucunu açmış nazla semaya bu ordu Ayasofya’da girsin diye Cuma’ya Afakta bugün güneş başka batsın ya Rabbi sabah İstanbul ezanlarla kalksın ya Rabbi Zaptedilmez sanılan surlar dövüldü o an Bizans’ın surlarında belirdi yüz bin yılan Öyle bir meydan ki bu toz duman olmuş püryan kafa kol gövde bacak kan gölü olmuş her yan Kartal kanadı takmış karadaki gemiler Haliç üstünden şaha kalkmış öncü deliler Tekbirlerle saldırınca Osmanlının evladı sandılar arz titredi indirince tokadı Lavlar sokulup yağınca Hasan’ın kucağına şehadetle sarıldı diktiği sancağına Arslan gibi kükrerken onlarca ok sırtında gökler melekler inip siper oldu ardında Nice Ulubatlılar Eyyub el Ensari’ler can verirken gıpta etti semada havariler Allahım rahmetinle haşret ki Fatih Sultanı medh u sena etsin herkes bu ölümsüz destanı Ağla evladım ağla mutluluk gözyaşı dök sana bu şehri bahşeden Rabbin huzurunda çök Ne şanslı kulsun ki sen bu topraklarda doğdun hadise mazhar olan Fatih’e torun oldun.
Hadise mazhar olan Fatih’e torun oldun.