Mühürlü Dudaklar

Zülfü yare ağıtlar yakmadık asla aşklarımız yoktu Türk filmleri gibi Çocuk olamadık küçük beyin konağında Halveti zikri gibi çıktı avazımız ağlamaklı sessiz Milyarların içinde Bir’i aradık yalnızlığımıza ağladık sanki yalnızmış gibi Bulamadık şah damarımızı aradık semalarda Tütün bastık yaramıza hastane bahçelerinde öykümüz basılmadı ofset baskılarında Biz mühürlü dudaklara bakan göz olmadık hiçbir zaman Bilemedik kendimizi anlatamadık ahvalimizi çarşaf çarşaf gazete sayfalarında Bir yolun yetmiş kolu olduk dallarımızı budadılar sessiz sessiz Tövbe edemedik haksız sorguda gibi ama oldu gözlerimiz Biz baki dünya baki öldük çöplükte kaldı gözlerimiz Cennet bize çok uzaktı anlamadık hayat bize tuzaktı Köşe yazılarında çıkmış katlimize ferman Biz mühürlü dudaklara bakan göz olmadık hiçbir zaman