Anaların Sultanı Annem

Son nefesinde yanında yoktum annem sen Azrail Aleyhisselamın pençesinde çırpınırken döktüğün o burcu burcu tellerini öpüp koklayıp da silemedim annem.
Son arzusunu bile sana soramadım annem Ah annem evdeki boşluğun acı geliyor ki bana burnumun direği sızlıyor göğsüm sıkışıyor kalbim sanki çıkacak gibi çarpıyor ama ne gelir elden takdir Rabbimizin annem şimdi sen orada Rabbimizin huzurunda bizler ise burada sizlere sadece duada ahirette kavuşup buluşmayı diliyoruz annem Anam hani ayaklı uçlu yaptığımız o tahta sedir var ya o tatlı sedirim tam karşısında rahleni önüne alır da Rabbimizi zikrederdin ya işte oracıkta vücudum titriyor üşüyorum gözlerimin yavaş yavaş kapandığını hissetim bir de baktım ki sen bahçedeki o güzel çiçeklerini suluyor onlarla konuşuyorsun Kiminin sararmış yapraklarını koparıyor kiminin topraklarını kabartıyordun Derken Ezanı Muhammedîye sesiyle açtın gözlerini bir de baktım ki bir de baktım ki ay Allah’ım rüyaymış ben annem oysa çiçeklerin şimdi yeşermiyor topraklar bile kurudu toprakları bile kurudu be annem anam hani ara sıra dertleşirdik ya seninle paramız olunca umreye gidecektik beraberce sen hasta olur da gelemezsen eğer ben selamını götürecektim sallallahu aleyhi ve selleme Ben senin tavafını yaptım annem Resulullah’a selamını getirdim annem Anam yattığın yer nur ile dolsun kabrin gül bahçelerinden bir bahçe olsun Fatihalardan inşallah senin de nasibin olsun anaların sultanı sultan anam canım annem garip annem ah annem ah annem