Noksanım

İşsiz kaldığım günler oldu aç kaldığım anlar oldu utandığım zamanlar horlandığım mekânlar oldu Belki bu yazıyı tamamlayamadan belki yarın öbür gün ama mutlaka bir gün dört omuza bir beze bürünüp kabre konacağım işte en muhtaç olduğum gün o gündür orada ihtimaller bitmiş ümitler yitmiş servet ve sevgililer çekip gitmiştir.
Noksanım eksiğim muhtacım Kapıların suratıma çarpıldığını yüzüme nefretle bakıldığını insanların benden sıkıldığını evimin sahipliğinden bıktığını hatırladım Ne yaparım çorbamı pişirmez gömleğimi yıkamazsa karım ne yaparım ihtiyarlayınca benden yüz çevirirse çocuklarım noksanın eksiğim muhtacım Ama en muhtaç olduğum gün kabre konduğum gündür Orada bedenin bir başına toprağa dalmış malım mülküm çoluk çocuğum geride kalmış yarımsıra yalnızca emellerin gelmiştir noksanım eksiğim muhtacım Amirdim dürüst ve güvenilir memura muhtaç oldum Memurdum amire muhtaç oldum Yoksul düştüm zengine muhtaç oldum Serveti mi oldu istifade edebilmek için zaman zemin ve sağlığa muhtaç oldum Aç kaldım doydum doktora muhtaç oldum Alırken ağaya verirken duaya muhtaç oldum Muhtaçlığım bitmedi hala eksiğim hala noksanım ve hala muhtacım Ama en muhtaç olduğum gün en muhtaç olduğum an kabre konduğum andır Gayrısı hikâyedir gayrısı yalandır Gayrısı bir ömür bile sürse aslında bir andır noksanım eksiğim muhtacım Bülbül güle ifadem dile sağ elim sol ele muhtaç Seccadem tapınan alnıma kıyamım doğrulabilen bele muhtaç Mektubum pula ayaklarım yola nefsim mala muhtaç Bir bardak suya hasret kaldığım korkulu düşlerle uykularımı böldüm Ayıbımı ortaya çıkarır diye yaşarken öldüğüm aklımı oynatıp acınası halime güldüğüm günlerim oldu Hep noksandım hep eksiktim ve hep muhtaçtım İlle de en muhtaç olduğum gün kara toprağa gömüldüğüm gündür noksanım eksiğim muhtacım Yoğun bakımlarda kaldım bir merdiven inemediğim bir yanıma dönemediğim bir dostuma bile güvenmediğim günlerim oldu o günlerimi bile mumla aradığım gün kabre konduğum gündür noksanım eksiğim muhtacım Bir lokma peşinde topaç edildim kimi yerlerden ihraç edildim riyakâr insanlara bile muhtaç edildim Evet eksiğim evet noksanım evet muhtacım Fakat en muhtaç olduğum an kabre konduğum andır çünkü orada ihtimaller bitmiş ümitler yitmiş servetim ve sevgililerim alıp başını gitmiştir En garip ve en muhtaç olduğum gün kabre konduğum gündür Ey nefsim hazır mısın hazır mısın?