Sacit Nesil

Donuk yılların pası derin işlemiş varlığımızı almışlar elimizden sessizce Asırlarca hükmeden İslam medeniyetinden kala kala bir kabuk manasız bir şekil kalmış Rehavettir ya iklimimize kaç düzine yıl kaç tane belde kurban gitti bilinmez ve ümmet kaç zamandır göğünde güneş görmemiş Kahırdan gayrı aş pişmemiş ocağımda

Hep sonbahar yaşamak ne kötü dalların suyunu tutamaması yapraklarınsa serkeş rüzgâra kalması ve direniş yoksulu dedim kış gelirse eğer bu bağın hali ne olacak İhtilaf tohumları ekilmiş bağımıza bağrımıza zehirli dikenler saplanmış Güller vahdet kokmuyor sanki bülbüller muhacir bülbüller mahsundur kafeslerde

İlâhi bugün sana kul olmak çok zor,
yürekleri işgal etmiş şeytanın orduları,
tuğyanla kirletilmiş tertemiz arzın bir karış yeri kalmamış sana secde edilecek,
risalet yağmuruyla arınsın yerküremiz Hira’ya inen nur ile dirilsin kalplerimiz,
o zaman tebessüm eder gülistan ve mahir eller vahiy dokur ince ince zerre zerre ve derinden o gün sacit neslin bayram günü olur biiznillah