O'Nurlu Hayat Hoşgeldin Efendim

Fil yılıydı,
Rebiyülevvel ayının on ikinci günü,
Pazartesi sabahı,
Miladi 571… Baban vefat etmişti,
Yetim olarak doğdun,
Adın senden çok önce geldi dünyaya Zira Sen Tevrat’ta “Ahyed”,
İncil’ de “Ahmed”,
Kur’an’da “Muhammed’din” … Abdulmuttalib,
Seni himayesine alıyor,
ama Mekke kurak,
çocuklara iyi bakılamıyor,
Civar yerlerden süt anneler gelecek,
Abdulmuttalib,
ve annen amine Sana süt anne bulacak… Süt anneler zengin çocuklar arıyor,
Sen’ se yetimsin,
Yetim olduğunu duyan Sen’ den yüz çeviriyor,
başka evlere gidiyor.
Oysa bir bilseler ! Bir bilseler Seni almak ne büyük şeref,
Seni barındırmak ne büyük onur… Sonra Halime görüyor seni gözlerine dalıp hayran hayran bakıyor.
Sana süt annelik yapacak,
ama Halime korkuyor,
çünkü Beni Sa’d yurdu kıtlık kıran,
Beni Sa’d yurdu kurak,
perişan,
Halime’nin yurduna geliyorsun,
Gelişinle Koyunların karnı doyuyor,
memeleri süt doluyor,
Halime’nin evi bereketleniyor ! Beni Sa’d bereketleniyor ! Dünya bereketleniyor !..
4 yaşına gelmiştin bir gün süt kardeşin Şeyma ile koyun otlatıyordun acıkınca karnınız kardeşine dönüp Huzafe git yiyecek getir dedin.
o gidince iki melek geldi yanına,
Usulca,
İncitmeden yere uzattılar seni,
Sende ses yok,
Melekler göğsünü yarıp,
Kalbini dışarı çıkardılar,
iki kan pıhtısını çıkarıp Şeytanın,
Sen de olan nasibini aldılar,
Kalbini altın bir tasa koyup,
karla Zemzem suyuyla yıkayıp kalbini yerine koydular… sen çok korkmuş eve koşup süt annene anlatmıştın tüm olanları.
Halime bin bir telaşla seni Kucağına aldı,
Sarıldı,
Öptü,
kokladı 5 yaşına gelmiştin,
Süt annelik süresi doldu.
Beni Sa’d’ dan ayrılma vakti,
Halime üzgün,Süt kardeşin Şeyma üzgün,
Beni Sa’d üzgün Sen istenmeye istenmeye,
teslim ediliyorsun.
Abdulmuttalib’e Annen Amine’ ye.
aradan bir yıl geçmişti annenle dayınlara gitmiş daha sen doğmadan vefat eden baban Abdullah’ın mezarını ziyaret etmiştiniz.
yaşlı gözlerle suladın babanın toprağını annene dönüp sende beni bırakma der gibi baktın ama annen hasta idi yola devam edemedi.
Annen Sana,
Sen annene doymadan,
Annesiz kalmıştın… Oysa henüz 6 yaşındaydın,
küçücüktün,
Ama kadere rıza gösterip göz yaşlarını hep içine akıtacak kadar büyük gönüllüydün.
Yine deden Abdulmuttalib’ in yanındasın,
Ama Abdulmuttalib yaşlı,
Ölüm meleğinin geleceğini hissediyor,
Çağırıyor oğullarını,
Bu yavruya kim bakacak diyor ? Herkes sana bakıyor acaba kimin yanına koşacaksın diye amcalarına bir bir bakıp,
koşarak Ebu Talib’ i kucaklıyorsun… Deden Abdulmuttalib ‘in evinden amcan Ebu Talib’ in evine gidiyorsun.
Artık Ebu Talib’ in evi rahmetle dolacak,
Rahmetle taşacak… oda sana gözü gibi bakıyor.
Seni kendi çocuklarından çok seviyor,
yıllar geçiyor aradan 25 yaşına geliyorsun en temiz genci,
Mekke’nin Muhammedül EMİN’ isin… Gençler Sana gıpta ediyor,
Yaşlılar hürmet ediyor,
Mekke Sana saygı gösteriyor… Ya Resulullah,
40 yaşına gelmiştin Alnında Peygamberlik,
Yüzünde nur,
Gönlünde şefkat,
Yüreğin merhamet dolusun Hüzünle,
çileyle,
mücadele ile çıktığın yolda hep sabır timsalisin 23 yıllık tebliğinle gönüller fatihisin Sana canlar feda Analar,
babalar,
yarlar feda Sen ki,
Rabbimizin habibi,
nübüvvet mührünün sahibi,
Senin ümmetinden olmak ne güzel Senin sancağının altında toplanmayı umud etmek Havz-u Kevser’ de buluşup Seninle sohbet etmeyi umud etmek Seni sevmek ne güzel O nurlu hayatınla rehberimiz biricik önderimizsin İyi ki doğdun Efendim Alemlere rahmetsin iyi ki dünyamızı şereflendirdin.
Hoş geldin efendim rahmetle geldin.
Hoş geldin efendim