Bir Canı İncitme

Hazer kıl! Kırma kalbin kimsenin Cânânı incitme Esîr-i gurbet-i nâlân olan insanı incitme Tarîk-i aşkda bîçâre-i hicrânı incitme Sabır kıl her belâya,
Hâne-i Rahmân’ı incitme Felekde hâsılı insan isen bir cânı incitme Günahkâr olma,
Fahr-i Âlem-i Zî-Şân’ı incitme

Elin çek meyl-i dünyâdan eğer âşık isen yâre Muhabbet câmını nûş et asıl Mansûr gibi dâre Misâfirsin felek bâğında bendin salma efkâre Düşersen bir belâya sabır kıl Mevlâ verir çâre Felekde hâsılı insân isen bir cânı incitme Günâhkâr olma “Fahr-i Âlem-i Zî-şân”ı incitme Hazer kıl! Kırma kalbin kimsenin Cânânı incitme Günâhkâr olma “Fahr-i Âlem-i Zî-şân”ı incitme

Bulaşma çarh-ı dünyâya vücûdun pâk u tâhirken Güvenme mâl u mülk ü mansıbın efnâsı zâhirken Nic’oldu mâlı Kârûn’un felek bâğında vâfirken Nedir bu sendeki etvâr-ı derd gönlün misâfirken Felekde hâsılı insân isen bir cânı incitme Günâhkâr olma “Fahr-i Âlem-i Zî-şân”ı incitme

Hasîslikden elin çek sen cömerd ol kân-ı ihsân ol Konuşma câhil-i nâdân ile gel ehl-i irfân ol Hakîr ol âlem-i zâhirde sen ma’nâda sultân ol Karıncanın dahî hâlin gözet dehre Süleymân ol Felekde hâsılı insân isen bir cânı incitme Günâhkâr olma “Fahr-i Âlem-i Zî-şân”ı incitme

Ben insânım diyen insâna düşmez şâd u handânlık Düşen bî-çâreyi kaldırmadır âlemde insânlık Hakîkat ehlinin hâlidürür dâim perîşânlık Bir işi etme kim gelsin sana sonra peşîmânlık Felekde hâsılı insân isen bir cânı incitme Günâhkâr olma “Fahr-i Âlem-i Zî-şân”ı incitme Tarîk-i aşkda bîçâre-i hicrânı incitme Sabır kıl her belâya,
Hâne-i Rahmân’ı incitme

Ehl-i irfânım deyu her yerde bendin atma meydâna El elden belki üstündür ne lâzım uyma şeytâna Yakîn olmak dilersen Hazret-i Hallâk-ı ekvâna Cihânda tatlı dilli olması lâzımdır insâna Felekde hâsılı insân isen bir cânı incitme Günâhkâr olma “Fahr-i Âlem-i Zî-şân”ı incitme

Celîs-i meclis-i ehl-i hakîkat ol firâr etme Hevâ-yı nefsine tâbi’ olan yerde karâr etme Tekebbürlük eden insâna aslâ i’tibâr etme Sana cevr ü cefâ ederse bir kes inkisâr etme Felekde hâsılı insân isen bir cânı incitme Günâhkâr olma “Fahr-i Âlem-i Zî-şân”ı incitme Gönül âyinesin silmek gerekdir kalb-i âgâhe Muhabbet şemsi doğmuşken ne lâzım mihr ile mâhe

Ehl-i irfânım deyu her yerde bendin atma meydâna El elden belki üstündür ne lâzım uyma şeytâna Yakîn olmak dilersen Hazret-i Hallâk-ı ekvâna Cihânda tatlı dilli olması lâzımdır insâna Felekde hâsılı insân isen bir cânı incitme Günâhkâr olma “Fahr-i Âlem-i Zî-şân”ı incitme

Celîs-i meclis-i ehl-i hakîkat ol firâr etme Hevâ-yı nefsine tâbi’ olan yerde karâr etme Tekebbürlük eden insâna aslâ i’tibâr etme Sana cevr ü cefâ ederse bir kes inkisâr etme Felekde hâsılı insân isen bir cânı incitme Günâhkâr olma “Fahr-i Âlem-i Zî-şân”ı incitme