Gözyaşlarım Anne

Ben çocukluğumu hiç yaşayamadım oyuncaklarım hiç olmadı anne Gözlerin dökülen kanları kırılan kollara şahit oldu Gözyaşlarım Yanıklarından damlıyordu anne hava soğuk anne için yanıyor anne kalbim Parçalanıyor bu böyle mi olmalıydı anne Bomba sesleri ile mi uyanma mıydın Yoksa sırtımıza gelecek bir merminin korkusuyla mı anne anne Gözyaşlarım damlıyor anne kalbim Anne Yüreğim yanıyorsun Çocukluğum dört duvar arasında mı geçecekti Yoksa zalimlerin ellerinden mi? Hani biz kardeştik Hani biz yoldaş yoksa bir akbabalar mıydı kardeşliğin yoksa ona bir yem olma korkusuyla mıydı? Gözlerimde gözyaşına kan oldu Anlatmak istediğim düşüncelerini Hatıralara Saklayacak bir defterin bile olmadı hatıralarını Saklayacak bir defterim bile olmadı

Anne anlatmak istediğim düşüncelerimi,
hatıralarımızı saklayacak bir defterim bile olmadı Afrika’lı çocuğa bir lokma ekmeği yazmalıydım ben anne yazmalıydım anne Filistin’li bebeğe sapanla taş atmayı Keşmir’li Lübnanlı kardeşe gözyaşımı yiğitliği yazmalıydım ben anne.
Çeçenya’lı küçüğe özgürlüğü ben yazmalıydım.
Yoksa unutulan Afganistan’a mı Anne anne kalbim kan ağlıyor anne İçim acıyor anne gözlerimden yaş hiç dinmiyor.
Anne anne Tut Elimden ne olur sende bırakma beni Anlatmak istediğim anlatamadıklarımı Yoksa anlatmaya hayâmın izin vermediği gerçekleri mi? Ben çocukluğumu Irak’ta bombaların altında Çeçenya’da yapılan soykırımla Somali’de kurşunların altında yaşıyorum.
Herkes herkes terketti bizi bu garip coğrafyada anne anne tut Elimden ne olur sende Bırakma beni İşte Ben masum bir çocuğum Ben çocukluğumu Filistinli kızın feryadıyla Irak’lı Bacımın acısı ile yaşıyorum Çocukluğumu ve hiç dinmeyen bu Gözyaşımı Anne anne tut elimi ne olur Sen de bırakma beni.