Medine'nin Gülü

Andım yine Sen’i her şey yâdımdan silindi,
Hayalin gönlümün tepelerinde gezindi; Bu bir serap olsa da hafakanlarım dindi… Andım yine Sen’i her şey yâdımdan silindi.
Keşke her an aşkınla oturup aşkınla kalksam,
Ruhlar gibi yükselip de ufkunda dolaşsam; Bir yolunu bulup gönlünden içeri aksam… Keşke her an aşkınla oturup aşkınla kalksam.
Anladım vaslına ermek için artık çok geç,
Hicranla yanan gönlüm durmadan inleyecek; İnleyip en taze hislerle hep bekleyecek… Anladım vaslına ermek için artık çok geç… Kalbim bir güvercin kalbi gibi titrerken adından,
Ne olur Sana ulaşmam için kanadından; Bana bir tüy ver pervaz edeyim hep ardından… Kalbim bir güvercin kalbi gibi titrerken adından.
Ey kupkuru çölleri cennete çeviren gül; Gel o bayıltan renklerinle gönlüme dökül! Vaktidir ağlayan gözlerimin içine gül!.
Ey kupkuru çölleri cennete çeviren gül! Mecnûn gibi arkanda koşan kulun olayım,
Bir kor saç içime ocaklar gibi yanayım; Sensiz geçen bu acı rüyadan kurtulayım… Mecnûn gibi arkanda koşan kulun olayım… Aklım uzakta kaldığı günleri saymakta,
Ruhuma sisli-dumanlı bir kasvet yaymakta; Göster çehreni ki güneş gurûba kaymakta… Aklım uzakta kaldığı günleri saymakta… Son demde hiç olmazsa gurûbum tulû olsun,
Gönlüm ufkunun en taze renkleriyle dolsun; Her yanda tamburlar çalınsın; neyler duyulsun… Ne olur hiç olmazsa gurûbum tulû olsun..!