Ben bir Yakup idim kendi halimde Mevla’nın ismi var idi dilimde,
Aldırdım Yusuf’u Kenan ilinde,
AÄŸlar Yakub aÄŸlar
Yusufum deyu.
Attılar kuyuya şehit kastına,
Cebrail yetiÅŸti Mevla dostuna,
İhlâs ile çıktı suyun üstüne,
AÄŸlar Yakub aÄŸlar
Yusuf’um deyu.
Akardı Yakub’un gözünün yaşı,
Ah çektikçe eritir demiri tuncu Yusuf’u kuyuya attı kardeşi,
AÄŸlar Yakub aÄŸlar
Yusuf’um deyu.
Kenan’ın kurtları toplanıp geldi,
Biz yemedik diye içtiler andı,
Yakub’un feryadı arşa dayandı,
AÄŸlar Yakub aÄŸlar
Yusuf’um deyu.
Bu eser AÄŸlar Yakup ismiyle
Ä°lahi kategorisine eklenmiÅŸtir.
