Vay Deli Gönül

Dikenli bahçenin gülü derilmez muhabbet olmadan zekât verilmez Kur’an’sız sünnetsiz Hakk’a erilmez bir mürşid elinden al deli gönül Delilim ispatım büyük Kur’an’dır belki bugün yarın senin sırandır Ne kadar yaşarsan sonun virandır Nuh kadar dünyada kal deli gönül

Toz kadar var ise kalbin karası kişinin bozuktur Hakk’la arası İslama yanmazsa gönül çırası senelerce giysen şal deli gönül Nefsini dünyaya coştur ha coştur bütün insanların ardından koştur Allah kapısından başkası boştur Hakk’ın kapısını çal deli gönül

Kasırlar bulunur güneşte ayda çıkana vermez ki mahşerde fayda Uğraşma çırpınma derede çayda Hakk’ın deryasına dal deli gönül Nebisiz şahlanmaz Burak’la Düldül gülsüz bahçelerde öter mi bülbül Hakk’a boyun büker laleyle sümbül sen de bahçeye var deli gönül

Kimse de arama zerrece kusur böylece doluyor kalplere huzur Sonra gelecektir fena fir resul nurlu Muhammed’e doy deli gönül Mahşeri Sırat’ın yolları uzun kalplere dolacak sıkıntı hüzün Rabbin göstermezse cemalin yüzün vay senin haline vay deli gönül